บทที่ 20 แนะนำให้รู้จักความลับ
Chapter Twenty Topic of the Secret Initiation
ข้าฯ เป็นธรรมชาติของนิรามิสสุขแห่งอาตมัน จงเชื่อมั่นในสิ่งนี้
ฤภู กล่าวว่า
20.1 นิทากะ! จงฟัง. ข้าฯ จะบอกท่านถึงสิ่งที่หายากยิ่งในโลกทั้งหลาย.สรรพสิ่งนี้คือพรหมัน. สิ่งสูงสุดคือพรหมัน. เป็นเพียงสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.1 Ribhu:
Nidagha! Listen. I shall tell you what is rare to come by in all the worlds. All this is Brahman. The highest is Brahman. Only Existence-Consciousness-Bliss is.
20.2 หลากหลายผู้คน, หลากการกระทำและหลายสาเหตุ, สิ่งอื่นใดที่แยกออกจากพรหมันคือสิ่งลวง. แท้จริงแล้ว, สรรพสิ่งคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.2 The variety of persons, the variety of actions and causes, anything apart from Brahman— all are unreal. All is, indeed, Existence-Consciousness-Bliss.
20.3 ข้าฯ คือพรหมัน, เป็นพรหมันเสมอ. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. กาลคือพรหมัน. ชั่วขณะคือพรหมัน. ข้าฯ คือพรหมัน. อย่างไม่ต้องสงสัย.
20.3 I am Brahman, always Brahman. I am, indeed, Brahman. Time is Brahman. A moment is Brahman. I am Brahman. There is no doubt of this.
20.4 พระเวทคือพรหมัน. สิ่งสูงสุดคือพรหมัน. สัจธรรมคือพรหมัน, “สิ่งสูงกว่าสูงที่สุด” ก็เป็นเช่นเดียวกัน. พรหมคือพรหมัน. หริคือพรหมัน. ศิวะคือพรหมัน, สติอันไร้การเปลี่ยนแปลง.
20.4 The Veda is Brahman. The highest is Brahman. Truth is Brahman, as is also “the higher than the highest.” Brahma is Brahman. Hari is Brahman. Siva is Brahman, the changeless Consciousness.
20.5 อุปนิษัททั้งหมดคือพรหมัน. ความใจสงบคือพรหมัน. ข้าฯ มีใจสงบ. การไม่กำเนิดคือพรหมัน. แก่นแท้คือพรหมัน. ท้องนภาคือพรหมัน. พรหมันสูงกว่าสิ่งสูงที่สุด.
20.5 All the Upanishad-s are Brahman. Equanimity is Brahman. I am equanimous. The Unborn is Brahman. The essence is Brahman. The sky is Brahman. Brahman is higher than the highest.
20.6 ความผิดพลาด (ชั่วขณะ) คือพรหมัน. จิตใจคือพรหมัน. การแยกกลุ่ม, สิ่งที่เป็นรายบุคคลคือพรหมัน. สรรพสิ่งนี้คือพรหมัน. สิ่งสูงสุดคือพรหมัน. สัจธรรมสูงสุดคือพรหมัน. พรหมันคือจาปาตลอดกาล.
20.6 Truti (a fleeting moment) is Brahman. Mind is Brahman. A group of separate, individualized things is Brahman. All this is Brahman. The highest is Brahman. The highest Truth is Brahman. Brahman is ever the japa.
20.7 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, อักษรตัวแรก “อะ”. ข้าฯ คืออักษร “อุ”. อย่างไม่ต้องสงสัย. ลำพังข้าฯ คืออักษร “มะ” (อะ, อุ, มะ ประกอบกันเป็น โอม ศักดิ์สิทธิ์) ข้าฯ คือพรหมันและมนตรา. ข้าฯ คือบิดาสูงสุดของมนุษยชาติ (มนู).
20.7 I am, indeed, Brahman, the first letter “a.” I am the letter “u.” There is no doubt of this. I alone am the letter “m” (a, u, m constitute the sacred Aum). I am Brahman and the mantra. I am the supreme father of the human race (Manu).
20.8 ลำพังข้าฯ คือพรหมัน – อักษร “ศิ”. ลำพังข้าฯ คือพรหมัน - อักษร “วะ”. ข้าฯ คือพรหมันตลอดกาล - อักษร “ยะ” (ศิวายะ กับ นมะ คือ ศิวายะนมะ, มนตราห้าพยางค์ศักดิ์สิทธิ์). ข้าฯ คือปัญจักสาระเช่นกัน (มนตราห้าพยางค์ที่ยิ่งใหญ่: นมะศิวายะ).
20.8 I alone am Brahman— the letter “si.” I alone am Brahman— the letter “va.” I am ever Brahman— the letter “ya” (si, va, ya with namah is Sivayanamah, the sacred fiveletter mantra). I am also the panchaksara (the great five-letter mantra: Namah Sivaya).
20.9 ลมหายใจออก, คือพรหมันที่แท้จริง. ลมหายใจเข้าคือพรหมันเสมอ. การกลั้นลมหายใจคือพรหมัน. ข้าฯ คือสรรพสิ่ง. ข้าฯ คือพรหมัน, พื้นผิวของทุกสถาน.
20.9 The exhaled breath, in reality, is Brahman. The inhaled breath always is Brahman. The retained breath is Brahman. I am all. I am Brahman, the substratum everywhere.
20.10 ลำพังพรหมัน, มิใช่สิ่งอื่นใดเลย. สรรพสิ่งเป็นเพียงสภาวะนิรามิสสุขแห่งสติ. ผู้ที่มั่นใจในสิ่งนี้คือผู้ที่หลุดพ้น. อย่างไม่ต้องสงสัย.
20.10 Brahman alone is, nothing else is. All is only Existence Consciousness-Bliss. One who has this certitude is one liberated at once. There is no doubt of this.
20.11 ผู้หลงผิดอย่างยิ่งคุยแต่เรื่องความเป็นคู่. พวกเขาไม่คู่ควรแก่การสนทนาด้วย, ไม่คู่ควรที่จะได้รับเกียรติ, และไม่คู่ควรต่อการเคารพ.
20.11 Some great ignoramuses talk only about duality. They are not fit to be spoken to, not fit to be honored, and not fit to be bowed to.
20.12 พวกเขาโง่, โง่เขลาอย่างมาก, จงพิจารณาว่าไม่ควรค่าแก่การใจ - ความโง่เขลาอย่างที่สุด. ผู้คนเหล่านั้นไม่เหมาะสำหรับข้าฯ, ตลอดกาล. ข้าฯ คือความรู้เพียงอย่างเดียว.
20.12 They are fools, bigger fools, to be considered as unworthy of attention— the biggest of fools. Such people are not for me, ever. I am Knowledge alone.
20.13 ข้าฯ ไร้ความหวาดกลัวเพราะสรรพสิ่งคือธรรมชาติของสติและนิรามิสสุข. แท้จริงแล้ว, สิ่งที่เป็นเช่น “ข้าฯ” ไม่มีอยู่, อีกทั้งสิ่งใดที่เป็นสิ่งสูงสุดก็ไม่มีอยู่, ตลอดกาล.
20.13 There is no fear for me as all is only of the nature of Consciousness and of Bliss. Such a thing as “I,” indeed, does not exist, nor does anything such as the highest exist, ever.
20.14 แม้ว่าพรหมันไม่ใช่สิ่งอื่นใดเลย. ทั้งหมดนี้, เป็นเพียงสภาวะนิรามิสสุขแห่งสติ. มันข้ามพ้นเวลา, ข้ามพ้นความสุข, และข้ามพ้นสรรพสิ่ง. มันอยู่เหนือกว่านั้น.
20.14 Even Brahman is also nothing else. All that is, is only Existence-Consciousness-Bliss. It transcends time, transcends happiness, and transcends all. It is the Transcendent.
20.15 มันข้ามพ้นสิ่งชั่วคราวและสิ่งถาวรตลอดกาล. พรหมัน, โดยลำพังแล้ว, ไร้ซึ่งขอบเขต. มีเพียงพรหมันดำรงอยู่. ไม่มีสิ่งอื่น. อะไรก็ตามที่เป็นสรรพสิ่งนั้นเป็นเพียงสภาวะนิรามิสสุขแห่งสติ.
20.15 It ever transcends the impermanent and the permanent. Brahman, which alone is, is boundless. Brahman alone exists. There is nothing else. Whatever is all is only of the nature of Existence-Consciousness-Bliss.
20.16 ความรู้ [หลักการ] ที่ว่า “ความเป็นคู่คือความจริง” นั้น เกี่ยวกับ “พุทธิของความเป็นคู่” เท่านั้น. จงลืมมัน. สรรพสิ่งเป็นเพียงพรหมัน; ไม่มีสิ่งอื่น. สรรพสิ่งคือพรหมันเพียงสิ่งเดียว.
20.16 The [conceptual] knowledge that duality is real is only due to the intellect of duality. Forget that. All is only Brahman; nothing else exists. All is Brahman alone.
20.17 ก้าวข้ามพุทธิ, ก้าวข้ามจิตใจ, ก้าวข้ามพระเวท, และก้าวข้ามตนเองเช่นเดียวกัน, ก้าวข้ามทุกคน, ก้าวข้ามปัจเจกวิญญาณ, ไร้คุณสมบัติ.
20.17 Transcending the intellect, transcending the mind, transcending the Veda-s, and also transcending oneself, transcending all people, transcending individual souls, attributeless,
20.18 ก้าวข้ามความเฉื่อยชา, ก้าวข้ามศิลปะ, ก้าวข้ามการเต้นรำ, ความสุขสูงสุด - คือการรับรู้สรรพสิ่งว่าเป็นเพียงพรหมัน, และปรับให้เข้ากันได้กับพรหมันเท่านั้น.
20.18 transcending wooden inaction, transcending art, transcending dance, the highest happiness—perceive all as Brahman alone, and be attuned only to Brahman.
20.19 ปรับตัวให้เข้ากับพรหมันอยู่เสมอ, ข้าฯ เป็นเพียงสติ. อย่างไม่ต้องสงสัย. ข้าฯ เป็นเพียงแสงสว่างและนิรามิสสุข – เป็นเพียงอาตมันของตนเองที่บริบูรณ์ด้วยนิรามิสสุข.
20.19 Attuned always only to Brahman, I am Consciousness alone. There is no doubt of this. I am only the Light and Bliss— only my own blissful Self.
20.20 ข้าฯ เป็นเพียงอาตมันซึ่งคือนิรามิสสุขของความว่างเปล่า. จงจำว่าข้าฯ คือสติเพียงสิ่งเดียว. ณ ที่นี้, ข้าฯ เป็นเพียงปรากฏการณ์, ซึ่งข้ามพ้นกาลและคุณสมบัติเสมอ.
20.20 I am only the Self that is the Bliss of the Void. Remember that I am Consciousness alone. I am just Existence, here, always beyond time and qualities.
20.21 ข้าฯ เป็นธรรมชาติของความจริงนิรันดร์, เป็นเพียงอาตมันของนิรามิสสุขบริสุทธิ์. ข้าฯ ปราศจากโลกอันหลากหลาย. ข้าฯ เป็นเพียงสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.21 I am of the nature of eternal Reality, just the Self of pure Bliss. I am devoid of the manifold world. I am just Existence-Consciousness-Bliss.
20.22 ข้าฯ เป็นเพียงนิรามิสสุขของความมั่นใจ. ข้าฯ เป็นเพียงนิรามิสสุขของความสันโดษ. ข้าฯ เป็นเพียงนิรามิสสุขสูงสุด. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ บริบูรณ์ด้วยนิรามิสสุข.
20.22I am just the Bliss of certitude. I am just the Bliss of solitude. I am just the Supreme Bliss. I, indeed, am the perfectly full Bliss.
20.23 ข้าฯ ยอมรับการขยายความของสิ่งคู่. ข้าฯ คือนิยามของอำนาจอธิปไตย. จงมั่นใจสิ่งนี้, จงเป็นสิ่งที่ท่านพึงใจในทั้งสาม (กาลหรือสภาวะ).
20.23 I am settled about the extent of duality. I am the definition of sovereignty. Being of this certitude, be as you please in all the three [states or times],
20.24 การเป็นอาตมัน, คือธรรมชาติของความมั่นใจอันมั่นคง, ถูกเติมเต็มด้วยความจริงที่มั่นใจอย่างมั่นคง, คืออาตมันอันสงบศานติที่มั่นใจอย่างมั่นคง, กอปรด้วยจิตที่มั่นใจอย่างมั่นคง,
20.24 Being the Self, of the nature of firm certitude, filled with the Reality of firm certitude, being the peaceful Self of firm certitude, with a mind of firm certitude,
20.25 คืออาตมันที่บริบูรณ์ด้วยความมั่นใจอย่างมั่นคง, บริสุทธิ์ด้วยความมั่นใจอย่างมั่นคง, คือชีวาตมาที่มั่นใจอย่างมั่นคง, คือมงคลที่มั่นใจอย่างมั่นคง,
20.25 being the perfectly full Self of firm certitude, the pure one of firm certitude, the jivatma of firm certitude, the auspicious one of firm certitude,
20.26 คือชีวาตมาที่ความสงสัยได้ถูกทำลายจนหมดสิ้น ซึ่งมีความมั่นใจอย่างมั่นคง, ความมั่นใจอย่างมั่นคง ณ ที่นี้เป็นเครื่องหมายแห่งความรู้ของพรหมันเพียงสิ่งเดียว.
20.26 the jivatma of firm certitude has all doubts destroyed. Firm certitude here is alone the hallmark of the Knowledge of Brahman.
20.27 ความมั่นใจอย่างมั่นคง ณ ที่นี้ เป็นเครื่องหมายแห่งความรู้ของการสอน. ความมั่นใจอย่างมั่นคง ณ ที่นี้เป็นเหตุเดียวที่ทำให้บรรลุขุมทรัพย์แห่งการหลุดพ้น.
20.27 Firm certitude here is alone the hallmark of the Knowledge of the Teaching. Firm certitude here is alone the cause of attaining the treasure of Liberation.
20.28 เพียงการกระทำในเรื่องนี้อย่างเดียวก็ทำให้สามารถมั่นใจได้ว่าข้าฯ เป็นเพียงพรหมัน. ข้าฯ เป็นเพียงพรหมัน. อย่างไม่ต้องสงสัย. ข้าฯ เป็นเพียงสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.28 Acting in this manner alone enables the firmness that I am only Brahman. I am only Brahman. There is no doubt of this. I am just Existence-Consciousness-Bliss.
20.29 ข้าฯ เป็นธรรมชาติของนิรามิสสุขแห่งอาตมัน. จงเชื่อมั่นว่าไม่มีสิ่งอื่นใดอีก. และแล้ว, จงปล่อยวางแม้แต่ความเชื่อมั่น, มั่นคงอยู่ในเอกภาพเท่านั้น. (เป็นหนึ่งเดียว)
20.29 I am of the nature of the Bliss of the Self. Be of the conviction that nothing else exists. Then, renouncing even that conviction, be firm as just the One.
20.30 และแล้ว, จงปล่อยวางแท้แต่ ตตฺ, คงความไร้คุณสมบัติตลอดกาล. ปล่อยวางแม้ความไร้คุณสมบัติ, และควรจะก้าวข้ามถ้อยคำทั้งปวง.
20.30 Then, renouncing even that, ever remain without any attributes. Renouncing even this attributelessness, one should transcend all words.
20.31 ปล่อยวางแม้แต่การก้าวข้ามถ้อยคำ, เพ่งที่การเป็นสติ. ปล่อยวางแม้แต่การก้าวข้ามอาตมัน, เพ่งที่พรหมันเท่านั้น.
20.31 Renouncing even the transcendence of words, focus on just being Consciousness. Renouncing even the transcendence of the Self, focus on only Brahman.
20.32 ปล่อยวางการเป็นเพียงสติเช่นเดียวกัน, เพ่งที่ความสงบทั้งหลาย. ปล่อยวางความสงบทั้งหลายเช่นกัน, เพ่งที่ความสงบอันอธิบายไม่ได้.
20.32 Renouncing being only Consciousness alone also, focus on just the all-Silence. Renouncing the all-Silence also, focus on ineffable quiescence.
20.33 ปล่อยวางความสงบอันอธิบายไม่ได้เช่นเดียวกัน, พึงอาศัยความสงบของจิต. ปล่อยวางความสงบของจิตเช่นเดียวกัน, มุ่งสู่ความสงบของชีวา.
20.33 Renouncing this ineffable quiescence also, take refuge in quiescence of mind. Renouncing the quiescence of mind also, take to the quiescence of the jiva.
20.34 ปล่อยวางความสงบของชีวาด้วยเช่นกัน, เพ่งที่ความว่างเปล่าของชีวา. ปล่อยวางการละทิ้งความว่างเปล่า, เป็นเพียงสภาวะของท่าน.
20.34 Renouncing the quiescence of the jiva too, focus on the Void of the jiva. Renouncing the abandonment of the Void, exist as you are.
20.35 ปล่อยวางสภาวะด้วยเช่นกัน, ซึ่งก้าวข้ามถ้อยคำและจิต, ท่านไม่ควรกล่าวสิ่งใดหลังจากนี้ อีกทั้งไม่ควรรับรู้สิ่งใดหลังจากนี้
20.35 Renouncing also that Existence, which is beyond the range of words and mind, you should not speak of anything afterward nor perceive anything afterward.
20.36 อีกนัยหนึ่ง, ด้วยการปล่อยวางทุกสิ่ง, เพ่งที่ “ข้าฯ คือพรหมัน”. จงจำสิ่งนี้เสมอ, จงคิดถึงสิ่งนี้เสมอ, จงเชื่อมั่นในการไร้คุณสมบัติตลอดกาล.
20.36 Renouncing also that Existence, which is beyond the range of words and mind, you should not speak of anything afterward nor perceive anything afterward.
20.37 คงความเป็นผู้รู้สัจธรรมตลอดกาล, เป็นผู้มีปัญญาตลอดกาล, เป็นสิ่งสูงสุดตลอดกาล, มีนิรามิสสุขบริบูรณ์ตลอดกาล, ข้ามพ้นตลอดกาล, ปราศจากข้อบกพร่องตลอดกาล,
20.37 Ever remain the knower of the Truth, ever the wise, ever the highest, ever blissful, ever transcendent, ever devoid of defects,
20.38 สงบบริบูรณ์ตลอดกาล, พึงพอใจตลอดกาล, ส่องสว่างตลอดกาล, เป็นแก่นแท้ตลอดกาล, บริสุทธิ์ตลอดกาล, มีปัญญาตลอดกาล, นิพพานตลอดกาล,
20.38 ever peaceful, ever satisfied, ever the Light, ever the essence, ever the eternal, ever the pure, ever the wise, ever the dissolved,
20.39 เป็นพรหมันตลอดกาล, หรรษาตลอดกาล, มีนิรามิสสุขบริบูรณ์ตลอดกาล, สูงสุดตลอดกาล, เป็นเอกภาพตลอดกาล, ปล่อยวางตลอดกาล, เงียบตลอดกาล, เป็นมงคล (ศิวะ) ตลอดกาล,
20.39 ever Brahman, ever joyous, ever blissful, ever supreme, ever oneself, ever the Void, ever the Silent, ever the auspicious (Siva),
20.40 เป็นสรรพสิ่งตลอดกาล, เป็นมิตรตลอดกาล, บูชาตลอดกาล, จาปาตลอดกาล, ลืมสิ้นตลอดกาล, ปล่อยวางในความเงียบตลอดกาล.
20.40 ever all, ever the friend, ever the ablution, ever the japa, ever forgetful of all, ever renounced in Silence.
20.41 ปล่อยวางการยึดติดกับร่างกาย, ปล่อยวางเนื้อหาสาระของความคิด. จงมั่นใจว่าข้าฯ คืออาตมันเสมอ, ข้าฯ คืออาตมัน.
20.41 Renouncing attachment to the body, renounce the very substance of thought. Always be of the conviction that I am the Self, I am myself.
20.42 คงเป็นเช่นนั้น, ท่านจะกลายสู่การหลุดพ้น, โดยไร้การกระทำและความต้องการ. แท้จริงแล้ว, สิ่งใดๆ ทั้งหมดแม้เล็กน้อยที่มีอยู่คือพรหมัน, เป็นสภาวะนิรามิสสุขแห่งสติ.
20.42 Remaining thus, you will become liberated, with no activity or inquiry. What little exists is all Brahman, indeed, Existence-Consciousness-Bliss.
20.43 ข้าฯ คือพรหมัน. “สิ่งนี้” คือพรหมัน. ท่านคือพรหมันเสมอ. ท่านคือ ตตฺ ที่บ่งชี้โดยปรัชญาแห่งพรหม (ครามรู้, หรือสติ, คือพรหมัน). ท่านคือพรหมัน. อย่างไม่ต้องสงสัย.
20.43 I am Brahman. “This” is Brahman. You are Brahman always. You are that which is indicated by Prajnanam Brahman (Knowledge, or Consciousness, is Brahman). You are Brahman. There is no doubt of this.
20.44 จงมั่นใจสิ่งนี้และทำดีต่อตัวท่านเอง. พรหมันคืออัญมณีแห่งจิต. สิ่งสูงสุดคือคืออัญมณีแห่งจิต.
20.44 Be of this firm certitude and do good to yourself. Brahman is the jewel of the mind. The Supreme is the jewel of the mind.
20.45 ผู้กระทำคือเครื่องประดับของจิต. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, เป็นผู้ดู. พรหมันคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ, เป็นธรรมชาติของสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.45 The doer is the adornment of the mind. I am, indeed, Brahman, being the seer. Brahman is Existence-Consciousness Bliss, of the nature of Existence-Consciousness-Bliss.
20.46 สรรพสิ่งคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ – สภาวะนิรามิสสุขของสติอย่างแท้จริง. ปัจเจกวิญญาณคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ - เป็นธรรมชาติของสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.46 All is Existence-Consciousness-Bliss— Existence Consciousness-Bliss, indeed. The individual soul is Existence Consciousness-Bliss—of the nature of Existence-Consciousness Bliss.
20.47 การไร้สิ่งคู่คือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. สังการะคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. ความรู้สัพพัญญูคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. วัตถุของความหรรษาคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.47 Nonduality is Existence-Consciousness-Bliss. Sankara is Existence-Consciousness-Bliss. Empirical knowledge is Existence-Consciousness-Bliss. The object of enjoyment is Existence Consciousness-Bliss.
20.48 อาตมันอันสมบูรณ์อย่างเต็มที่คือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. การสร้างเหตุคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. อาตมันอันร่าเริงคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. สภาวะนิรามิสสุขของสติคือขุมทรัพย์ (มีค่ายิ่ง).
20.48 The perfectly full Self is Existence-Consciousness-Bliss. The generative cause is Existence-Consciousness-Bliss. The sportive Self is Existence-Consciousness-Bliss. Existence Consciousness-Bliss is the treasure.
20.49 แขนขาทั้งหลายคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. ยางไม้จันทน์คือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. ข้อสรุปที่ตกลงใจคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. ผู้รจนาพระเวทคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.49 All the limbs are Existence-Consciousness-Bliss. The sandalpaste is Existence-Consciousness-Bliss. The settled conclusion is Existence-Consciousness-Bliss. The creator of the Veda-s is Existence-Consciousness-Bliss.
20.50 ความหมายของคัมภีร์ทั้งหลายคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. ตำราคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. โฮมาคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. ผู้ปกครองคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ.
20.50 The meaning of all the scriptures is Existence Consciousness-Bliss. The text is Existence-Consciousness-Bliss. The homa is Existence-Consciousness-Bliss. The ruler is Existence-Consciousness-Bliss.
20.51,52 อาตมันอันสมบูรณ์เต็มที่คือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. ผู้ที่เติมเต็มคือสภาวะนิรามิสสุขของสติ. ลำพังสภาวะนิรามิสสุขของสติคือความจริงแท้. สิ่งที่ได้กล่าว ณ ที่นี้ ไม่เคยพูดคุย (หารือ, ถกเถียง) กันในผู้แบ่งแยกแตกต่างอันมีจิตที่พึงพอใจในทางโลก. ไม่มีสิ่งใดในที่นี้จะถูกอ่านออกไปโดยผู้โง่เขลา, อีกทั้งไม่มีสิ่งใดที่ผู้โง่เขลาจะได้รับจากสิ่งที่กล่าวนี้ แม้จะติดตามไปจนสิ้นสุดการเดินทาง.
20.51, 52 The perfectly full Self is Existence-Consciousness Bliss. The one that fulfills is Existence-Consciousness Bliss. Existence-Consciousness-Bliss alone is reality. What has been said here should never be discussed by the person of discrimination with those whose minds are given to the pleasures of the world. Nothing of this should be read aloud among the ignorant, nor should any of this be given to the totally foolish whom one may meet as a fellow traveller en route.
20.53, 54 โดยการสดับเพียงครั้ง, เขาจะกลายเป็นพรหมันได้ด้วยตนเอง. ถ้าสตรีปรารถนาที่จะเรียนรู้สิ่งนี้, ควรจะเป็นการสดับจากปากของพราหมณ์. สรรพสิ่งคือสติ, ความแตกต่างของการเป็นสตรีจึงหายไปในทันที. แม้ในการประสิทธิ์ประสาทความรู้ด้วยการสอนพระเวท, ถ้าขาดความรู้ที่แท้จริงแล้ว, “ทวิชาติ” (พราหมณ์ที่สวมด้ายศักดิ์สิทธิ์) ก็มิใช่ทวิชาติอย่างแท้จริง. (ทวิชาติ คือ ผู้ที่เป็นพราหมณ์คือมีชีวิตเป็นสองได้แก่ มนุษย์และนักบวช)
20.53, 54 By hearing this just once, one becomes Brahman oneself. If a woman desires to learn this, it should be from the mouth of a brahmin. All being Consciousness, the difference of being a woman also disappears. Even if endowed with a study of the Veda-s, if there is absence of real Knowledge, the “twice-born” (brahmin with sacred thread) is really not twice-born.
20.55 เฉพาะผู้ปรารถนา (การหลุดพ้น) ที่แท้จริงเท่านั้น ที่จะได้รับด้ายศักดิ์สิทธิ์ของพราหมณ์หลังการหลุดพ้น. แท้จริงแล้ว, ความลับทั้งหมดนี้ ภควันสังการะ ได้กล่าวโดยพระองค์เอง.
20.55 Only the real aspirants after Liberation are truly endowed with the sacred thread of Brahman. This entire secret has been told by Bhagavan Sankara Himself, indeed.
20.56 ความสุขหรรษาในผลของการบูชาที่พระบาทของศิวะ พระผู้เป็นเจ้าผู้ประดับยอดมงกุฎด้วยจันทรา, ผู้ทรงนิรามิสสุขอันเข้มข้น, ผู้ปราศจากอวัยวะรับความรู้สึก, ไม่มีหนทางอื่นที่จะได้ความสุขหรรษาเช่นนี้ แม้แต่จากการปฏิบัติโยคะ หรือการสดับพระคัมภีร์, จงกระทำในสิ่งที่ได้กล่าวในบทนี้แต่เพียงลำพัง, แลพึงสั่งสมประสบการณ์ภายในอย่างชำนาญ.
20.56 To enjoy the fruits of the worship of the feet of the moon-crested Lord Siva, the concentrated Bliss, without any sensory organs, there is no other way such as yoga, or hearing of scriptures, let alone action, but only skillfully instructed inner experience.
คำอธิบายเพิ่มเติมสำหรับบทนี้
นิรามิสสุข คือสุขที่เกิดโดยปราศจากอามิสหรือสิ่งภายนอก เป็นความสุขที่ไม่ต้องวิ่งไปหาจากภายนอก แต่ความสุขเกิดจากภายใน ด้วยเจริญสติภาวนา ด้วยการฝึกจิตให้อยู่กับสมาธิ ไม่ให้จิตดิ้นรนออกไปตามสิ่งที่เราไปสัมผัสด้วยตา หู จมูก ลิ้น กาย และสัมผ้ส ความสุขเกิดความสงบ ความสะอาด และความสว่างของดวงจิตภายในของเรา ซึ่งเป็นความสุขที่ละเอียด ยั่งยืน และมั่นคงไม่ต้องหาวิ่งหา ไม่ต้องใช้เงิน ซึ่งเป็นความสุขที่หาซื้อไม่ได้ ใครอยากได้ต้องทำเอง
- ชีวา (ปัจจเจกวิญญาณ) ในสำขยะคือ วิญญาณเดี่ยวที่แยกออกจากปุรุษะ โดยเชื่อมต่อกับอัตตา, พุทธิ, จิต และความรู้สึกถูกจำกัดโดยร่างกาย
- ชีวา กล่าวในสำขยะว่า ด้วยการบ่งชี้ปุรุษะที่ผิดพลาดของพุทธิ ทำให้เกิดข้อจำกัดและอวิชชา, พึงพอใจและเจ็บปวด, พันธะและความตาย ซึ่งสามารถก้าวข้ามด้วยความรู้แห่งสัจธรรม
นามของศิวะ หมายถึง ผู้บำเพ็ญประโยชน์
ผู้มีพระภาค (มีคุณะทั้ง 6 ประการ)
- อิศวร อำนาจ สงเคราะห์สรรพสิ่ง
- สมากระ กล้าหาญ พลังงาน
- ยศ ชื่อเสียง
- ศรี ความเจริญรุ่งเรือง สง่างาม คุณธรรม
- ชนานะ ความรู้จากการทำสมาธิ
- ไวราคยะ ไร้ความปรารถนาต่อโลก/บำเพ็ญเพียร
ภควันยังหมายถึง ผู้สร้างและทำลาย การมาและการไปของสิ่งมีชีวิต วิชชาและอวิชชา
เทวะยัญญะ : จุดไฟหรือโบกไฟผ่านเทพเจ้าต่างๆ เพื่อเป็นการบูชาเทวะ (เรียกว่าโฮมา)
การท่องมนตราซ้ำๆ อย่างมีสติในช่วงเวลาหนึ่ง
ปัญจักสาระ มันตรา คือ มนต์ 5 พยางค์ “นะมัชศิวายะ” หมายถึง “นอบน้อม (เคารพ เชื่อฟัง) ต่อศิวะ”
"ribhu gita" (in Thai) by Tandhava
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.