บทที่ 17 อาตมันอันรุ่งโรจน์
Chapter Seventeen
Topic of the Glory of the Self
ความรู้เรื่องพรหมันนั้นง่ายดายสำหรับผู้ที่ถูกเติมเต็มด้วยหน้าที่ของตน
ฤภู กล่าวว่า
17.1 จงฟังสิ่งนี้, ซึ่งพิเศษ, ลึกล้ำ, มหัศจรรย์เป็นที่สุด, สิ่งนี้, ซึ่งลึกลับมากและมอบการหลุดพ้นในทันทีตลอดกาล.
17.1 Ribhu:
Hear this, which is exclusive, deep, secret, most marvellous, this, which is highly mysterious and ever instantly conferring Liberation.
17.2 ความรู้เรื่องพรหมันนั้นง่ายดาย. มันง่าย, เป็นมงคล, และดีที่สุด. มันง่ายดายสำหรับผู้สถาปนาตนในพรหมัน, และมันให้ความรู้ทุกประการ.
17.2 Easy is the Knowledge of Brahman. It is easy, auspicious, and the best. It is easy for them who are established in Brahman, and it gives Knowledge of everything.
17.3 มันง่ายดายสำหรับผู้ที่ถูกเติมเต็มด้วยหน้าที่ของเขา, ง่ายดายสำหรับผู้ที่ปฏิบัติตามตนเอง, ง่ายและไร้สาเหตุ, และง่ายดายสำหรับผู้สถาปนาตนในพรหมัน.
17.3 It is easy for them who have fulfilled their duties, easy for them abiding in themselves, easy and causeless, and easy for them who are established in Brahman.
17.4 มันง่ายดายสำหรับผู้ที่ปราศจากความคิด, สำหรับผู้ที่เป็น “ตตฺ” ด้วยตัวมันเอง, สำหรับผู้ที่ปราศจากวัฏสงสาร. ความคิดนั้นกล่าวได้ว่าเป็นโลกนี้.
17.4 It is easy for them who are without thought, for them who are themselves “That” itself, for them who are without the cycle of recurrent birth. Thought is said to be this world.
17.5 โลกนี้มิได้ถูกสร้างขึ้น. มันเป็นเพียงพรหมัน. มันไม่ได้เป็นแม้แต่จิตใจ. แท้จริงแล้ว, นี้คือพรหมัน. ไม่มีสิ่งใดให้หวาดกลัว. นี้คือพรหมันไม่ใช่สิ่งอื่น.
17.5 This world has not been created. It is only Brahman. It is not even the mind. This is, indeed, Brahman. There is nothing to fear. This is Brahman and nothing else.
17.6 แท้จริงแล้ว สิ่งนี้ สิ่งนั้น ทั้งหมดคือสิ่งลวง, มีเพียงพรหมัน. มีเพียงพรหมันที่ถูกมองเห็น. แท้จริงแล้ว, พรหมันคือร่างกายทั้งหมด. “สิ่งนี้” ทั้งหมดคือพรหมัน. ไม่มีแม้แต่ยอดหญ้าที่แยกออกไปได้.
17.6 All this that is unreal is, indeed, Brahman. It is Brahman that is to be sought. Brahman is indeed all these bodies. All “this” is Brahman. There is not a blade of grass apart.
17.7 ข้าฯ เป็นเพียงพรหมัน. ข้าฯ มิได้เป็นสิ่งอื่น. “สิ่งนี้” คือพรหมัน, อย่างแน่นอน. ไม่มีโลก. ที่ว่าง (อวกาศ) เป็นเพียงสิ่งลวง; มันคือพรหมัน. การกระทำคือสิ่งลวง; มันคือพรหมัน.
17.7 I am Brahman alone. I am not anyone else. “This” is, verily, Brahman. There is no world. This space is unreal; it is Brahman. Action is unreal; it is Brahman.
17.8 แท้จริงแล้ว, มหาบุรุษทั้งหลายคือพรหมัน. ความรักคือพรหมันตลอดกาล. แท้จริงแล้วเอกภพอันไร้ขอบเขตคือพรหมัน. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ไม่มีสิ่งใดให้หวาดกลัว.
17.8 These great personages are, indeed, Brahman. This love is ever Brahman. This limitless universe is, indeed, Brahman. I, indeed, am Brahman. There is nothing to fear.
17.9 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมันและเช่นเดียวกันกับจิตใจ. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ข้าฯ มิได้เป็น “สิ่งนี้” อย่างแท้จริง. อะไรก็ตามที่เป็นสิ่งลวงตาคือพรหมัน, และนั่นคือตัวข้าฯ เองอย่างแท้จริง. ความหวาดหวั่นนี้คือพรหมันอย่างแท้จริง, ตัวข้าฯ เอง.
17.9 I am, indeed, Brahman and also ever the mind. I, indeed, am Brahman. I am, verily, not “this.” Whatever is illusory is Brahman, and that is verily myself. This apprehension is verily Brahman, myself.
17.10 แท้จริงแล้ว, พรหมันคือข้อสรุปทั้งหมด. แท้จริงแล้ว, พรหมันคือที่นั่งของจิต. แท้จริงแล้ว, พรหมันคือที่พำนักทั้งปวง, คือมณฑลแห่งปราชญ์.
17.10 Brahman, indeed, is entirely the settled conclusion. Brahman, indeed, is the seat of the mind. Brahman, indeed, is all the abodes. Brahman, indeed, is the mandala of Sages.
17.11 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ไม่มีสิ่งอื่น. การบูชาคุรุคือพรหมันเช่นกัน. แท้จริงแล้ว, พรหมันไม่มีสิ่งอื่น. แท้จริงแล้ว, พรหมันคือสรรพสิ่ง.
17.11 I am, indeed, Brahman. There is nothing else. Worship of the Guru is also Brahman. Brahman, indeed, is nothing else. Brahman, indeed, is all.
17.12 แท้จริงแล้ว, พรหมันคือคุณะทั้งสาม. แท้จริงแล้ว, พรหมันคือรูปแห่งหริ. ไม่มีคำอื่นนอกจากพรหมัน. ไม่มีแม้ชั่วขณะสำหรับข้าฯ ที่แยกออกจากพรหมัน.
17.12 Brahman, indeed, is the triad of guna-s. Brahman, indeed, is of the form of Hari. There is no word other than Brahman. There is not a moment for me apart from Brahman.
17.13 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ไม่มีคำอื่น. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ไม่ได้ยินสิ่งอื่น. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ไม่มีสิ่งใดเท่า. แท้จริงแล้ว, สรรพสิ่งคือพรหมัน.
17.13 I am Brahman, indeed. There is no other word. I am Brahman, indeed. There is nothing else heard. I am Brahman, indeed. There is no equal. All is only Brahman, indeed.
17.14 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ไม่มีประสบการณ์อื่นสำหรับข้าฯ. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ไม่มีสิ่งใดแยกจากข้าฯ . แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, ไม่เป็นสิ่งอื่น. แท้จริงแล้ว, มีเพียงพรหมัน, เป็นธรรมชาติของพรหมัน.
17.14 I am Brahman, indeed. There is no experience for me. I am Brahman, indeed. There is nothing separate from me. I am Brahman; indeed, nothing else is. Only Brahman, indeed, is of the nature of Brahman.
17.15 ลำพังพรหมันที่ปรากฏตลอดกาล. ลำพังพรหมันคือความสุขอันยิ่งใหญ่. ลำพังพรหมันคือความหลากหลาย. ข้าฯ คือพรหมันเพียงสิ่งเดียว, ความรักอันยิ่งใหญ่.
17.15 I am Brahman, indeed. There is no experience for me. I am Brahman, indeed. There is nothing separate from me. I am Brahman; indeed, nothing else is. Only Brahman, indeed, is of the nature of Brahman.
17.16 ลำพังพรหมันที่ถูกบูชาโดยพรหมัน. ลำพังพรหมันคือคุรุของพรหมัน. ลำพังพรหมันคือมารดาของพรหมัน. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, บิดาและบุตร.
17.16 Brahman alone is to be worshipped by Brahman. Brahman alone is the Guru of Brahman. Brahman alone is the mother of Brahman. I am, indeed, Brahman, the father and the son.
17.17 แท้จริงแล้ว, พรหมันคือพรหมันและเทพแห่งพรหมัน. แท้จริงแล้ว, พรหมันคือพรหมันและจุดกำเนิดของพรหมัน. พรหมันคืออาตมันแห่งธรรมชาติของสมาธิ. แท้จริงแล้ว, พรหมันคือคุณะของพรหมัน.
17.17 Brahman, indeed, is Brahman and its deity. Brahman, indeed, is Brahman and its origin. Brahman is the Self of the nature of meditation. Brahman, indeed, is the Guna of Brahman.
17.18 แท้จริงแล้ว, อาตมันคือการปรากฏของอาตมันตลอดกาล. ไม่มีสิ่งอื่นนอกจากอาตมัน. อาตมันคืออาตมันตลอดกาล, อย่างแท้จริง. แท้จริงแล้ว, อาตมันคือคุรุของอาตมัน.
17.18 The Self, indeed, is the ever present Self. There is nothing other than the Self. The Self is, verily, ever the Self. The Self, in-deed, is the Guru of the Self.
17.19 แสงสว่างของอาตมันกลายเป็น “ข้าฯ”. อาตมันคือตัวของมันเองตลอดกาล. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน เห็นได้จาก “ตตฺคือท่าน”. แท้จริงแล้วตัวข้าเอง, เปล่งประกายดั่งแหล่งกำเนิดแสง.
17.19 The Light of the Self has become “I.” The Self is ever itself. I am, indeed, Brahman indicated by “That you are.” I myself indeed, shine as the illuminator.
17.20 ตัวข้าฯ เองคือศานติแห่งปัจเจกวิญญาณ. ตัวข้าฯ เองคือธรรมชาติแห่งอิศวร. ข้าฯ คือพรหมัน, พรหมันสูงสุด. ข้าฯ เพียงลำพัง, และข้าฯ ไร้การเปลี่ยนแปลง.
17.20 I myself am the peacefulness of the individual soul. I myself am of the nature of Isvara. I am Brahman, the Supreme Brahman. I alone am, and I am immutable.
17.21 ตัวข้าฯ เองคือการทำลายและบทสรุปสูงสุด. ตัวข้าฯ เองคืออาตมันที่ส่องสว่าง. ตัวข้าฯ เองคืออาตมันที่ให้แสงสว่างกับธรรมชาติ. ตัวข้าฯ เองคือความบริสุทธิ์อย่างเข้มข้น.
17.21 I myself am the destruction and the ultimate conclusion. I myself am the Self that illuminates. I myself am the Self of the luminous nature. I am myself intensely pure.
17.22 ตัวข้าฯ เองคืออาตมันนิรันดร์. ข้าฯ บริสุทธิ์โดยปราศจากการรังเกียจหรือปรารถนา. ตัวข้าฯ เองคือพระเวท. ข้าฯ ปราศจากร่างกายหรือสิ่งเช่นนั้น.
17.22 I myself am the eternal Self. I am the pure without aversion or desire. I myself am the Veda-s. I am without a body or such.
17.23 ข้าฯ คืออาตมันอันไร้ข้อผิดพลาด. ข้าฯ เข้าถึงได้เหมือนที่ว่าง. “อันนี้” และ “อันอื่นที่ใกล้กว่า” ไม่ดำรงอยู่. “สิ่งนี้” ปราศจากความแตกต่างใดๆ.
17.23 I am the faultless Self. I reach out like space. “This one” and “the other nearer” do not exist. “This” is without any differences.
17.24 ลำพังพรหมันปรากฏเช่นความคิด. ลำพังพรหมันคือศิวะ, ตลอดกาล. ลำพังพรหมันปรากฏเช่นพุทธิ, และลำพังพรหมันคือศิวะ, ตลอดกาล.
17.24 Brahman alone manifests as thought. Brahman alone is Siva, ever. Brahman alone manifests as intellect, and Brahman alone is Siva, ever.
17.25 ลำพังพรหมันเปล่งประกายเช่น “กระต่ายบนดวงจันทร์”, ตลอดกาล. ลำพังพรหมันคือเหมาทั้งหมด. แท้จริงแล้ว, พรหมันไม่เคยเป็นสิ่งใดที่แตกต่าง. พรหมันคือคือคุรุของตัวมันเอง.
17.25 Brahman alone shines as the “rabbit on the moon,” ever. Brahman alone is the gross. Brahman, indeed, is never anything different. Brahman is its own Guru.
17.26 ข้าฯ คือแสงสว่างของอาตมัน. ข้าฯ ไม่เคยเป็นตัวของข้าฯ เอง. ตัวข้าฯ เองคือพรหมันสูงสุด. ตัวข้าฯ เองคือสติที่ไร้การเปลี่ยนแปลง
17.26 I am the Light of the Self. I, as myself, never am. I am myself the Supreme Brahman. I am myself immutable Consciousness.
17.27 ตัวข้าฯ เองส่องสว่างด้วยตัวเองทุกหนแห่ง. ตัวข้าฯ เองคือพรหมัน. ตัวข้าฯ เองคือร่างกาย. ตัวข้าฯ เองคือความบริบูรณ์และเป็นความสูงสุดของมนุษย์.
17.27 I am, myself, the self-illumined that shines everywhere by itself. I am myself Brahman. I myself am the body. I myself am the fullness and the highest of men.
17.28 ตัวข้าฯ เองคือพรหมันของ “ตตฺคือท่าน”. ตัวตตฺเองเปล่งประกายเหมือนแหล่งกำเนิดแสง. ข้าฯ คือความสงบแห่งปัจเจกวิญญาณ. ตัวข้าฯ เองคือธรรมชาติของอิศวร.
17.28 I am myself the Brahman of “That you are.” That itself shines as the illuminator. I am the peace of the individual soul. I am myself of the nature of Isvara.
17.29 ตัวข้าฯ เองคือพรหมันสูงสุด. ตัวข้าฯ เองเป็นเพียงเอกและไร้การเปลี่ยนแปลง. ข้าฯ เปิดเผยสิ่งสุดยอด. ข้าฯ สถาปนาสิ่งสุดยอด. ตัวข้าฯ เองคืออาตมันอันส่องสว่าง.
17.29 I am myself the Supreme Brahman. I am myself the only one and that which is immutable. I am the revealed Ultimate. I am the established Ultimate. I am myself the Self that illumines.
17.30 ข้าฯ คืออาตมันแห่งธรรมชาติของแสงสว่าง. ตัวข้าฯ เองไร้ที่ติอย่างแน่นอน. ตัวข้าฯ เองคืออาตมันนิรันดร์. ตัวข้าฯ เองบริสุทธิ์, น่ารัก, และน่าชัง.
17.30 I am the Self of the nature of Light. I myself am absolutely immaculate. I, myself am the eternal Self. I myself am the pure, the lovable, and the unlovable.
17.31 แท้จริงแล้ว, ตัวข้าฯ เองคือรากในตนเอง. ตัวข้าฯ เองไร้ร่างกาย. ข้าฯ คืออาตมันอันไร้ข้อผิดพลาด. ตัวข้าฯ เองแพร่ขยายเหมือนที่ว่าง.
17.31 I myself am, indeed, rooted in myself. I am myself without a body. I am the faultless Self. I am myself spread out like space.
17.32 ข้าฯ ไม่อาจแบ่งแยกและเต็ม, ถูกเติมเต็มด้วยแก่นแท้ที่มิอาจแบ่งแยก. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือนิรามิสสุขที่มิอาจแบ่งแยก. ข้าฯ คือธรรมชาติที่ไม่แบ่งเขต.
17.32 I am undivided and full, filled with the essence of the indivisible. I am, indeed, the indivisible Bliss. I am of the nature that is not delimited.
17.33 ข้าฯ คืออาตมันอันสมบูรณ์, จงมั่นใจในสิ่งนี้. ข้าฯ คือพรหมันและไม่แยกออกจากตัวข้าเอง. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คืออาตมันนิรันดร์. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ มีมาแต่โบราณ.
17.33 Being of this certitude, I am the complete Self. I am Brahman and not separately myself. I, indeed, am the eternal Self. I am, indeed, the ancient.
17.34 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. ข้าฯ คือพรหมัน, พระผู้เป็นเจ้าของจักรวาล. ข้าฯ คือพรหมัน, โดยปราศจากการบิดเบือน. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, ผู้ซึ่งไร้ความทุกข์.
17.34 I am, indeed, that Brahman. I am Brahman, the Lord of the universe. I am, indeed, Brahman without distortions. I am, indeed, Brahman, the unafflicted.
17.35 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, ที่ว่างแห่งสติ. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, เป็นอมตะ. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, นิรามิสสุขอันยิ่งใหญ่. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, ซึ่งเป็นอาตมันตลอดกาล.
17.35 I am, indeed, Brahman, the space of Consciousness. I am, indeed, Brahman, the perpetual. I am, indeed, Brahman, the great Bliss. I am, indeed, Brahman, which is ever of the Self.
17.36 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, อาตมันอันไร้ข้อจำกัด. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, ความหรรษาสูงสุด. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, ความเงียบสงัด, ไร้การกระทำอย่างสิ้นเชิง.
17.36 I am, indeed, Brahman, the limitless Self. I am indeed Brahman, the supreme joy. I am, indeed, Brahman, the totally silent, the completely inactive.
17.37 ข้าฯ เป็นเพียงพรหมัน. “ทั้งหมดนี้” คือภาพลวงตา. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. โลกคือสิ่งลวง. ข้าฯ เป็นเพียงพรหมันเพียงสิ่งเดียว. ข้าฯ มิใช่ร่างกาย. ข้าฯ เป็นเพียงพรหมันเพียงสิ่งเดียว, ความไม่เป็นคู่อันยิ่งใหญ่.
17.37 I am Brahman only. “All this” is illusory. I am, indeed, Brahman. The world is unreal. I am Brahman alone. I am not the body. I am Brahman alone, the great Nonduality.
17.38 ลำพังพรหมันปรากฏเช่นความคิด. ลำพังพรหมันปรากฏเช่นศิวะ, ตลอดกาล. ลำพังพรหมันปรากฏเช่นความรู้. ตัวพรหมันเองปรากฏเช่นผลที่ตามมา.
17.38 Brahman alone manifests as thought. Brahman alone manifests as Siva, ever. Brahman alone manifests as Knowledge. Brahman itself manifests as the result.
17.39 ตัวพรหมันเองปรากฏเช่นรูป. ท่านคือพรหมัน. อย่างไม่ต้องสงสัย. ตัวพรหมันเองปรากฏเช่นกาล. ตัวพรหมันเองปรากฏเช่นสรรพสิ่ง.
17.39 Brahman itself manifests as a form. You are that Brahman. There is no doubt of this. Brahman itself manifests as time. Brahman itself manifests as all.
17.40 ตัวพรหมันเองปรากฏเช่นความรู้สึก, และตัวพรหมันเองปรากฏเช่นความไม่รู้สึก. พรหมันคือทุกสิ่งเช่นโอมการะ. ตัวพรหมันคือธรรมชาติของโอมการะ.
17.40 Brahman itself manifests as the sentient, and Brahman itself manifests as the insentient. Brahman is all as Omkara. Brahman itself is of the nature of Omkara.
17.41 ลำพังพรหมันคือ “พรหมันแห่งเสียง”. ไม่มีสิ่งอื่นที่แตกต่างหรือไม่เป็นคู่. มันคือสัจธรรม. อีกครั้ง, มันคือสัจธรรม. ไม่มีสิ่งใดแยกออกจากพรหมัน.
17.41 Brahman alone is “Brahman as sound.” There is nothing else different or nondual. It is the truth. It is the truth. Again, it is the truth. There is nothing apart from Brahman.
17.42 ตัวพรหมันเองคือสรรพสิ่ง. ไม่มีสิ่งใดแยกออกจากพรหมัน. สรรพสิ่งคือภาพลวงตา. โลกปรากฏการณ์คือภาพลวงตา, เช่นเดียวกับทุกสิ่งที่ปรากฏเหมือนหม้อและสิ่งเช่นนั้น.
17.42 Brahman itself is all. There is nothing apart from Brahman. All is illusory. The phenomenal world is illusory, as all are only appearances like the pot and such.
17.43 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. อย่างไม่ต้องสงสัย. เพราะข้าฯ เป็นเพียงสติ, ข้าฯ - ดำรงอยู่ตลอดกาล. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมันเพราะธรรมชาติอันบริสุทธิ์ของข้าฯ. ตัวข้าฯ เองยิ่งใหญ่เพราะข้าฯ คือผู้ดู.
17.43 I am, indeed, Brahman. There is no doubt of this. Because I am only Consciousness, I-ever exist. I am, indeed, Brahman because of my pure nature. I myself am great because I am the seer.
17.44 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมันสูงสุด. ข้าฯ สูงกว่าสิ่งสูงสุด. ตัวข้าเอง, ข้ามพ้นจิตใจ. ข้าฯ อยู่เหนือจักรวาล.
17.44 I am, indeed, Brahman. There is no doubt of this. Because I am only Consciousness, I-ever exist. I am, indeed, Brahman because of my pure nature. I myself am great because I am the seer.
17.45 ข้าฯ คืออาตมันนิรันดร์, อย่างแท้จริง. ข้าฯ คือธรรมชาติของภาพลวงตา. ข้าฯ คือนิรามิสสุข. ข้าฯ ไร้การสนับสนุน. ข้าฯ เป็นเพียงพรหมันและไม่มีสิ่งอื่น.
17.45 I am, verily, the eternal Self. I am of the nature of illusion. I am Bliss. I am supportless. I am only Brahman and nothing else.
17.46 ข้าฯ เป็นเพียงแต่พรหมัน, มิใช่สิ่งอื่น. ข้าฯ เป็นเพียงแต่สติอันไร้การเปลี่ยนแปลง, มิใช่สิ่งอื่น. นอกจากอาตมัน, สิ่งอื่นทั้งหมดไม่สำคัญ. ข้าฯ ไม่ดำรงอยู่แยกออกจากอาตมัน.
17.46 I am nothing else but Brahman. I am nothing else but immutable Consciousness. Outside of the Self, all else is insignificant. I do not exist apart from the Self.
17.47 หากแยกออกจากอาตมัน, ข้าฯ ไม่มีร่างกาย. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คืออาตมัน. ข้าฯ ไร้มลทิน, จิตของข้าฯ จดจ่ออยู่ภายในอาตมันเท่านั้น. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คืออาตมัน. ไม่แตกต่างกัน.
17.47 Apart from the Self, I have no body. I am, indeed, the Self. I have no blemish. My mind is only concentrated in the Self. I am, indeed, the Self. It is not different.
17.48 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คืออาตมัน. ข้าฯ คือความว่างเปล่า. ข้าฯ คืออาตมัน, อย่างแท้จริง. ไม่มีสิ่งใดเป็นของข้าฯ, ตลอดกาล. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คืออาตมัน. ข้าฯ ไม่มีคุณสมบัติ, ข้าฯ คืออาตมัน. ไม่ว่าที่ใดก็ไม่แตกต่างกัน.
17.48 I am, indeed, the Self. I am the Void. I am, verily, the Self. There is nothing mine, ever. I am, indeed, the Self. There are no qualities for me. I am the Self. There is nothing different anywhere.
17.49 ท่านไม่ดำรงอยู่อย่างสมบูรณ์. สรรพสิ่ง, ก็เหมือนกัน, ไม่ดำรงอยู่ทั้งสิ้น. “สิ่งนี้” ไม่ดำรงอยู่อย่างสิ้นเชิง. ไม่ดำรงอยู่แม้เพียงอะตอม - อย่างสิ้นเชิง.
17.49 You are completely nonexistent. All, like these, are totally nonexistent. “This” is totally nonexistent. Even an atom is nonexistent— completely so.
17.50 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คืออาตมัน, พรหมันสูงสุด. โลกทั้งสามคือภาพลวงตา. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมันสูงสุด. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือคุรุสูงสุด.
17.50 I am, indeed, the Self, the Supreme Brahman. The triad of worlds are all illusory. I am, indeed, the Supreme Brahman. I, indeed, am the Supreme Guru.
17.51 หลักการของปัจเจกวิญญาณคือสิ่งลวงตลอดกาล. หลักกการของการดำรงอยู่ของศิวะก็เป็นเช่นเดียวกัน. หลักการของวิษณุคือความเข้าใจผิดด้วย. สรรพสิ่งนั้นเป็นเหมือนเขากระต่าย.
17.51 The concept of the individual soul is ever unreal. The concept of the existence of Siva is also likewise. The concept of Vishnu is also misapprehension. All is like the horns of a hare.
17.52 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ บริบูรณ์ตลอดกาล. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ ไม่หยุดพัก. ข้าฯ พึงพอใจและไร้รูป, แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน. อย่างไม่ต้องสงสัย.
17.52 I, indeed, am the ever full. I, indeed, am intersticeless. Ever satisfied and formless, I am, indeed, Brahman. There is no doubt of this.
17.53 แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือนิรามิสสุขสูงสุด. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ สามารถยุติการดำรงอยู่ได้ในชั่วอึดใจ. ข้าฯ คือท่าน; ท่านคือข้าฯ; ท่านและข้าฯ ไม่ดำรงอยู่ – ไม่ดำรงอยู่, อย่างแท้จริง.
17.53 I am, indeed, the supremely blissful. I, indeed, can cease to exist in a moment. I am you; you are me; you and I do not exist— do not exist, indeed.
17.54 ข้าฯ อยู่นอกเหนือคำพูด. แท้จริงแล้ว, คำพูดและจิตใจไม่ดำรงอยู่. พวกมันคือจินตนาการ. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, อาตมันแห่งสรรพสิ่ง. แท้จริงแล้ว, ข้าฯ คือพรหมัน, อันไร้มลทิน.
17.54 I am, indeed, the supremely blissful. I, indeed, can cease to exist in a moment. I am you; you are me; you and I do not exist— do not exist, indeed.
17.55 ข้าฯ เป็นพรหมันสิ่งเดียว, ข้าฯ เป็นเพียงสติ. ข้าฯ เป็นพรหมันสิ่งเดียว, ไร้จุดสิ้นสุด. “สิ่งนี้” ไม่เคยมีอยู่. ลำพังข้าฯ คือการตั้งอยู่ตลอดกาล.
17.55 I am Brahman alone, just Consciousness. I am Brahman alone, the everlasting. “This” never is. I alone am the ever established.
17.56 “สิ่งนี้” คือความสนุกสนาน; ข้าฯ คือพรหมัน. “สิ่งนี้” คือความสนุกสนาน; ข้าฯ คือความไม่รู้สึก. “สิ่งนี้” คือพรหมัน, อย่างไม่ต้องสงสัย. นี้คือสัจธรรม. “สิ่งนี้” คือสัจธรรม, ซ้ำแล้วซ้ำเล่า.
17.56 “This” is joy; I am Brahman. “This” is joy; I am insentient. “This,” doubtlessly, is Brahman. This is the truth. “This” is the truth, again and again.
17.57 ดังนั้น, จึงประกาศความรุ่งโรจน์ของอาตมัน. การสอนนี้หาได้ยากยิ่งจากโลกทั้งหลาย. ด้วยการสดับเพียงครั้ง, ผู้นั้นจะกลายเป็นพรหมันด้วยตัวเขาเองง
17.57 Thus, the glory of the Self has been proclaimed. This Teaching is rare to come by in all the worlds. By hearing this once, one becomes Brahman himself.
17.58 เหล่าผู้เหน็ดเหนื่อยด้วยโลกแห่งปรากฏการณ์, หากตั้งจิตบนความสงบและควบคุมตนเอง และผู้ที่พักพิงอยู่ในสถานแห่งผู้พิฆาตอันธกะ (ศิวะ), พระผู้เป็นเจ้าแห่งจันทรา, ผู้ใดก็ตามที่ส่องสว่างภายในตนเอง, บรรลุความสงบของเขาเอง, อย่างแท้จริง, ด้วยคำสอนของสุดยอดแห่งพระเวท.
17.58 Those who are tired by worldly existence, with their minds set on peace and self control and who resort to the destroyer of Antaka (death) (Siva), the Lord of the moon, whoever shines inside oneself, attain their peace, indeed, by the words of the crest of the Veda-s.
คำอธิบายเพิ่มเติมสำหรับบทนี้
นิรามิสสุข คือสุขที่เกิดโดยปราศจากอามิสหรือสิ่งภายนอก เป็นความสุขที่ไม่ต้องวิ่งไปหาจากภายนอก แต่ความสุขเกิดจากภายใน ด้วยเจริญสติภาวนา ด้วยการฝึกจิตให้อยู่กับสมาธิ ไม่ให้จิตดิ้นรนออกไปตามสิ่งที่เราไปสัมผัสด้วยตา หู จมูก ลิ้น กาย และสัมผ้ส ความสุขเกิดความสงบ ความสะอาด และความสว่างของดวงจิตภายในของเรา ซึ่งเป็นความสุขที่ละเอียด ยั่งยืน และมั่นคงไม่ต้องหาวิ่งหา ไม่ต้องใช้เงิน ซึ่งเป็นความสุขที่หาซื้อไม่ได้ ใครอยากได้ต้องทำเอง
- ชีวา (ปัจเจกวิญญาณ) ในสำขยะคือ วิญญาณเดี่ยวที่แยกออกจากปุรุษะ โดยเชื่อมต่อกับอัตตา, พุทธิ, จิต และความรู้สึกถูกจำกัดโดยร่างกาย
- ชีวา กล่าวในสำขยะว่า ด้วยการบ่งชี้ปุรุษะที่ผิดพลาดของพุทธิ ทำให้เกิดข้อจำกัดและอวิชชา, พึงพอใจและเจ็บปวด, พันธะและความตาย ซึ่งสามารถก้าวข้ามด้วยความรู้แห่งสัจธรรม
โอม คือ ปราณาวะ หมายถึง นิรันดร์ สมบูรณ์
คำว่า โอม พยางค์นี้ อธิบายไว้ในบางอุปนิษัทว่า ประกอบด้วย A (อะ) U (อุ) และ M (มะ) แสดงถึง สภาวะ ตื่น ฝัน และ หลับลึก
โอม เป็นคำศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้กล่าวตอนเริ่มหรือจบการอ่านพระเวท หรือ ใช้กล่าวตอนเริ่มพิธีศักดิ์สิทธิ์/สวดมนต์ หรือใช้เรียกชื่อเทวะที่เป็นคุรุ (อาจารย์) ที่มีถึง 108 หรือ 1000 ชื่อ
โอม เป็นการบ่งบอกถึงความเคร่งขลังและความเคารพเหมือนกับคำว่า อาเมน หรือใช้แสดงการยอมรับว่าใช่/ถูกต้อง, เป็นคำสั่ง หรือใช้แสดงความเป็นมงคล
วลีที่พาดพิงถึงจุดหรือเงาบนผิวดวงจันทร์ที่มองเห็นได้ด้วยตา
สิ่งที่ไม่มีอยู่จริง
คำเหล่านี้บ่งบอกถึงลักษณะที่ไม่มีที่สิ้นสุด (อนันต์) และแพร่หลายไปทั่วทั้งหมดตามธรรมชาติของจิตสำนึก (สติ) และตัวตน (อาตมัน)
อาตมันคือหนึ่งและสากล แตกต่างจากร่างกาย, ประสาทสัมผัส, ความรู้สึก, ใจ, สติปัญญา, ความรู้สึกภายใน, และอื่นๆ เป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ต่อกิจกรรมและไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งใด
- อาตมันมีธรรมชาติเป็นความรู้แจ้งของสติ, ส่องสว่างด้วยตนเอง, มีธรรมชาติเป็นความรู้, ไม่ต้องใช้ความรู้อื่นเพื่อรู้ถึงอาตมัน
- อาตมันปราศจาก รักหรือชัง, กลัวหรือเสียใจ, คุณภาพหรือการกระทำ, รูปแบบ, การเปลี่ยนแปลงหรือมลทิน
- อาตมันไม่มีที่ติ, แบ่งแยกไม่ได้, แผ่ซ่านไปทั่ว และเป็นอนันต์
- อาตมันและพรหมันคือหนึ่งเดียวกัน
มาจากภาษาสันสฤต พรห = การเติบโต และ มัน = การหายไป (จากสถานที่หรือเวลา) ดังนั้น พรหมันจึงหมายถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
- พรหมันคือสิ่งเดียวที่เป็นจริง อยู่เหนือคำจำกัดความ การยอมรับที่สัมผัสได้ และ จิตใจของมนุษย์
- พรหมันถูกมองว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ข้อจำกัด, เคยมีอยู่, ไร้ข้อจำกัดในสถานที่และเวลา, ไม่เปลี่ยนแปลง, ไม่มีที่ติ, ไร้คุณสมบัติ, ไร้คุณลักษณะ, ไร้ชื่อหรือรูปแบบ, ไม่เกิดและไม่เติบโต, ไม่มีวุฒิภาวะ, ไม่เสื่อมสลาย, ไม่มีอะไรที่คล้ายคลึง และไม่มีอะไรแตกต่างจากพรหมัน
- พรหมันถูกกล่าวว่าเป็นความรู้บริสุทธิ์, เป็นเหตุแห่งประสิทธิภาพและแก่นสารของจักรวาล, เป็นจิตวิญญาณที่แผ่ซ่านไปทั่วจักรวาล, เป็นแก่นของการสร้างสิ่งมีชีวิตและสิ่งที่สิ่งมีชีวิตซึมซับอยู่
- ปรากฏการณ์ทั้งหมดของโลก, คุณภาพ, การกระทำ, การเผยให้เห็น กล่าวกันว่าเป็นการลวงตาที่ซ้อนทับบนพรหมัน
- ในอุปนิษัทนิยมพรหมันว่าเป็นอาตมันสากล, เป็นความจริงแท้ และที่สำคัญที่สุดก็คือการอธิบายแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันในฤภูคีตานี้
"ribhu gita" (in Thai) by Tandhava
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.