บทที่ 7 ธาราปนะและโฮมาแด่พรหมัน
Chapter Seven
Description of the twin topics of Tarpana to Brahman and Homa to the Self.
พิจารณาสรรพสิ่งว่าเป็นสิ่งลวง, นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง
ฤภู กล่าวว่า
7.1 นิทากะ ! ฟังเถิด. ข้าฯ จะอธิบายเรื่องธาราปนะประจำวัน (ธารายัญญะ) แด่ท่าน. นี้คือสิ่งที่หาฟังได้ยากสำหรับมนุษย์ไม่ว่าจากคัมภีร์ใดๆ
7.1 Ribhu: Nidagha! Listen to my words. I shall now explain to you the daily tarpana (libation of water). This is very difficult for men to come by in all the scriptures.
7.2 จักรวาลอันหลากหลายไม่มีอยู่จริง, ตลอดกาล; สิ่งที่ถูกชี้ว่า “นี้” ไม่มีอยู่. มีเพียงพรหมัน, ซึ่งบริบูรณ์ตลอดกาล. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.2 The manifold universe does not exist, ever; nor is there anything to be pointed out as “this.” There is only Brahman, which is ever complete. This is the tarpana to Brahman.
7.3 ข้าฯ คือรูปแห่งพรหมัน. ข้าฯ คือภาวะแห่งนิรามิสสุขของสติ. ข้าฯ คือมวลของนิรามิสสุข. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.3 I am Brahman with form . I am also Existence Consciousness-Bliss. I am only a mass of Bliss. This is the tarpana to Brahman.
7.4 ข้าฯ คือความว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิงตลอดกาล. ข้าฯ คือนิรามิสสุขของอาตมันอันเต็มบริบูรณ์ตลอดกาล. ข้าฯ คือธรรมชาติอันถาวรและไม่ถาวร. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.4 I am ever the complete Void. I am ever full of the Bliss of the Self. I am of the nature of the permanent and the impermanent. This is the tarpana to Brahman.
7.5 ข้าฯ คือที่ว่างของสติเพียงสิ่งเดียว. ข้าฯ คือที่ว่างของอาตมันตลอดกาล. ข้าฯ พึงพอใจในอาตมัน. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.5 I am the space of Consciousness alone. I am ever the space of the Self. I am satisfied in the Self. This is the tarpana to Brahman.
7.6 มิอาจนับข้าฯ ด้วยจำนวน เช่น หนึ่ง สอง สามฯ. ข้าฯ ไร้รูป; ข้าฯ ไม่เป็นสิ่งคู่. ข้าฯ คือธรรมชาติอันบริสุทธิ์ตลอดกาล. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.6 I cannot be counted by numbers such as one and so forth. I am formless; I am nondual. I am of the nature of the eternally pure. This is the tarpana to Brahman.
7.7 ข้าฯ ละเอียดอ่อนบอบบางกว่าที่ว่าง. ข้าฯ ไม่ดำรงอยู่อย่างสัมบูรณ์. ข้าฯ คือธรรมชาติของความส่องสว่างทั้งปวง. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.7 I am subtler than space. I am the absolutely nonexistent. I am of the nature of the all-illumined. This is the tarpana to Brahman.
7.8 ข้าฯ คือธรรมชาติของพรหมันสูงสุด. ข้าฯ คือความสุข - สูงกว่า, ต่ำกว่า, และรวมทั้งหมด. ลำพังข้าฯ คือธรรมชาติแห่งเครื่องบูชา (สาตรา: วิธีหนึ่งของยัญญะ). ข้าฯ ไร้ซึ่งผู้ดูและสิ่งที่ถูกดูและสิ่งเช่นนั้น.
7.8 I am of the nature of the Supreme Brahman. I am happiness— higher, lower, and all-inclusive. I alone am of the nature of oblations (satra: a type of yagna). I am devoid of the seer and the seen and the like.
7.9 ข้าฯ มิใช่สิ่งใดเลย. ข้าฯ นี้, คือความเงียบสนิท. ข้าฯ คือธรรมชาติแห่งการหลุดพ้นอันบริสุทธิ์. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.9 I am not anything at all. I am, here, complete Silence. I am of the nature of pure Liberation. This is the tarpana to Brahman.
7.10 ข้าฯ คือธรรมชาติของนิรามิสสุขอันบริบูรณ์ทั้งปวง. ข้าฯ คือธรรมชาติของนิรามิสสุขแห่งความรู้ตลอดกาล. ลำพังข้าฯ คือธรรมชาติของความรอบรู้. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.10 I am of the nature of the all-blissful. I am ever of the nature of the Bliss of Knowledge. I alone am of the nature of empirical knowledge. This is the tarpana to Brahman.
7.11 สรรพสิ่งเป็นเพียงพรหมัน. ไม่มีสิ่งอื่นไม่ว่าหนใด, ข้าฯ ขอยืนยัน. ข้าฯ คือ ตตฺ; อย่างมิต้องสงสัย. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.11 All this is only Brahman. Nothing else exists anywhere, I affirm. I am That; there is no doubt. This is the tarpana to Brahman.
7.12 ไม่เคยมีสิ่งที่เหมือน “ท่าน”, หรือสิ่งที่เหมือน “สิ่งนั้น” - ไม่เคยมีสิ่งเช่นนั้น. ข้าฯ เป็นเพียงสติบริสุทธิ์เท่านั้น. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.12 A thing like “you,” a thing like “that”— never, never is there any such thing. I am only pure Consciousness. This is the tarpana to Brahman.
7.13 ข้าฯ คือธรรมชาติของการไม่ดำรงอยู่อย่างสัมบูรณ์. ข้าฯ คือสูงสุดของความสูง. ข้าฯ คือความสุขของตนเองและไม่มีสิ่งอื่น. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.13 I am of the nature of Absolute Nonexistence. I am the highest of the high. I am myself happiness and nothing else. This is the tarpana to Brahman.
7.14 “นี้คือธรรมชาติของทองคำ” – ไม่มีสิ่งเช่นนั้นเลย, ข้าฯ ขอยืนยัน. ข้าฯ คือธรรมชาติของนิรามิสสุขอันปราศจากคุณสมบัติ. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.14 “This is of the nature of gold”—there is no such thing at all, none whatsoever, I affirm. I am of the nature of the Bliss without attributes. This is the tarpana to Brahman.
7.15 ไม่มีสิ่งใดที่ข้าฯ ต้องเป็นพยาน, ข้าฯ ไม่เคยเป็นพยาน, เป็นเพียงธรรมชาติแห่งพรหมัน. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.15 There being nothing for me to witness, I am never a witness, being only of the nature of Brahman. This is the tarpana to Brahman.
7.16 ข้าฯ ปราศจากคุณสมบัติอันโดดเด่น, ข้าฯ ยังเป็นตนเองผู้หนึ่งที่มีชื่อ. ข้าฯ เป็นตนเองที่มิได้เข้าใจผิด. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.16 I am without distinguishing attributes, yet I am myself the one with name. I am myself nondelusion. This is the tarpana to Brahman.
7.17 ข้าฯ คือธรรมชาติอันไร้ความรู้สึก. ข้าฯ คือธรรมชาติอันไร้สรรพสิ่ง. ข้าฯ ปราศจากพันธะและการหลุดพ้น. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.17 I am of the nature devoid of the senses. I am of the nature devoid of all. I am devoid of bondage and liberation. This is the tarpana to Brahman.
7.18 ข้าฯ คือธรรมชาติของนิรามิสสุขอันบริบูรณ์ทั้งปวง. ข้าฯ คือมวลแห่งนิรามิสสุขอันบริบูรณ์ทั้งปวง. ข้าฯ คือสตินิรันดร์เพียงสิ่งเดียว. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.18 I am of the nature of the all-blissful. I am a mass of the all-blissful. I am eternal Consciousness alone. This is the tarpana to Brahman.
7.19 ข้าฯ นั้นเกินกว่าคำบรรยาย; คำพูดหรือจิตนั้นไม่มีอยู่จริง. ข้าฯ คือนิรามิสสุขแห่งสติ. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.19 I am also beyond the range of words; words or mind do not exist in the least. I am also Consciousness-Bliss. This is the tarpana to Brahman.
7.20 ข้าฯ คือธรรมชาติของความบริบูรณ์, อยู่เสมอ. ข้าฯ คือความสุข, อยู่เสมอ. ข้าฯ คือธรรมชาติที่ไม่สามารถให้กำเนิดขึ้น, อยู่เสมอ. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.20 I am of the nature of fullness, always. I am happiness, always. Always, I am of the nature that cannot be conceived. This is the tarpana to Brahman.
7.21 ข้าฯ คือธรรมชาติของความพึงพอใจในทุกกาล. ข้าฯ เป็นเพียงนิรามิสสุขทั้งปวง. ข้าฯ คือธรรมชาติของความว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิง. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.21 I am of the nature of satisfaction at all times. I am only all-bliss. I am of the nature of the complete Void. This is the tarpana to Brahman.
7.22 ข้าฯ คือธรรมชาติของตนเองตลอดกาล. ข้าฯ คือผู้หนึ่งที่บริบูรณ์ด้วยนิรามิสสุขอันสูงสุด. ตัวข้าฯ เองคือหนึ่งเดียว. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.22 I am ever of the nature of myself. I am one who is supremely blissful. I myself am only one. This is the tarpana to Brahman.
7.23 ข้าฯ เป็นอิสระ. ข้าฯ คือธรรมชาติของการหลุดพ้น. ข้าฯ คือสุดยอดความเงียบอย่างสิ้นเชิง. ข้าฯ คือธรรมชาติของการหลุดพ้นที่สมบูรณ์. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.23 I am free. I am of the nature of Liberation. I am the supreme, complete Silence. I am of the nature of complete Liberation. This is the tarpana to Brahman.
7.24 ข้าฯ คือธรรมชาติของสัจธรรมตลอดกาล. ข้าฯ คือคนหนึ่งซึ่งเป็นทุริยา (สภาวะที่สี่ ซึ่งข้ามพ้น สภาวะตื่น, ฝัน และหลับลึก). ข้าฯ คือธรรมชาติของทุริยะทิตา (การข้ามพ้นสภาวะที่สี่). นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.24 I am ever of the nature of the Truth. I am ever one who is of the turiya (the fourth state beyond waking, dream, and deep sleep). I am of the nature of turiyatita (transcending the fourth state). This is the tarpana to Brahman.
7.25 ข้าฯ เป็นเพียงความจริงและความรู้. ข้าฯ เป็นเพียงสัจธรรมและนิรามิสสุข. ข้าฯ คือธรรมชาติอันไม่แน่นอน. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.25 I am only Truth and Knowledge. I am only Truth and Bliss. I am of the nature that is indeterminate. This is the tarpana to Brahman.
7.26 ข้าฯ คือธรรมชาติของการไม่กำเนิดตลอดกาล. ข้าฯ ปราศจากความปรารถนา. ข้าฯ ไม่ด่างพร้อย. ข้าฯ คือธรรมชาติของพรหมัน - ความรู้. นี้คือธาราปนะแด่พรหมัน.
7.26 I am ever of the nature of the unborn. I am without desire. I am untainted. I am of the nature of Brahman— Knowledge. This is the tarpana to Brahman.
7.27 ธาราปนะแด่พรหมันเป็นดังที่ข้าฯ ได้อธิบายแล้ว. ผู้ใดได้สดับแม้เพียงครั้ง, เขาจะกลายเป็นพรหมันด้วยตัวเขาเอง.
7.27 Tarpana to Brahman has thus been so told; this is my explanation. Whoever hears this even once, he himself becomes Brahman.
7.28 บัดนี้ ข้าฯ จะกล่าวถึง โฮมาประจำวัน. หาได้ยากยิ่งจากพระเวททั้งหลาย. ไม่มีความเป็นคู่, ในความหมายของพระคัมภีร์ทั้งปวง. จงฟังอย่างตั้งใจ.
7.28 I shall now speak of the daily homa. This is rare to come by in all the Veda-s. This is nonduality, the meaning of all scriptures. Listen attentively.
7.29 ข้าฯ คือพรหมัน. ข้าฯ บริสุทธิ์. ข้าฯ เป็นนิรันดร์. ข้าฯ คือพระผู้เป็นเจ้า. ข้าฯ คือธรรมชาติของความหมายในพยางค์ โอม. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.29 I am Brahman. I am pure. I am eternal. I am the Lord. I am of the nature of the meaning of the syllable Om. This is the rare homa.
7.30 ข้าฯ คือธรรมชาติของปรมาตมัน (อาตมันสูงสุด). ข้าฯ บริบูรณ์ด้วยนิรามิสสุขสูงสุด. ข้าฯ คือธรรมชาติของนิรามิสสุขแห่งสติ. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.30 I am of the nature of the Supreme Self. I am full of the Supreme Bliss. I am of the nature of Consciousness-Bliss. This is the rare homa.
7.31 ข้าฯ คือธรรมชาติของนิรามิสสุขนิรันดร์. ข้าฯ เป็นธรรมชาติอันไร้มลทิน. ข้าฯ คือธรรมชาติของสติ. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.31 I am of the nature of eternal Bliss. I am of the nature of the undefiled. I am of the nature of Consciousness. This is the rare homa.
7.32 อย่างน้อยที่สุด, ข้าฯ คือธรรมชาติของสิ่งต่างๆ. ข้าฯ มิใช่ตัวข้าเอง; อีกทั้งมิใช่เขา. ข้าฯ คือธรรมชาติที่ไร้ปฏิสัมพันธ์. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.32 I am not of the nature of anything, in the least. I am not myself; nor am I he. I am of the nature that has no interaction. This is the rare homa.
7.33 ข้าฯ ไม่มีส่วนประกอบ. ข้าฯ ไร้ภาพลักษณ์. ข้าฯ ไม่มีทั้งจิตและความรู้สึก, ไม่มีทั้งพุทธิและความเข้าใจผิดใดๆ. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.33 I have no parts. I have no image. I am neither the mind nor the senses, neither the intellect nor any misapprehension. This is the rare homa.
7.34 ข้าฯ มิได้เป็นธรรมชาติของร่างกายและสิ่งเช่นนั้น. ข้าฯ เป็นอิสระจากสภาวะทั้งสาม. ข้าฯ มิได้เป็นธรรมชาติของการตื่นอย่างเต็มที่หรือการฝัน. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.34 I am not of the nature of the body and such. I am free of the triads. I am not of the nature of wakefulness or dream. This is the rare homa.
7.35 ข้าฯ มิได้ฟัง, โต้ตอบ, หรือเพ่งสมาธิอย่างลึกซึ้ง; อีกทั้งไม่มีสิ่งบันดาลใจใดๆ ในตัวข้าฯเอง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.35 I have no listening, reflection, or one-pointed profound meditation; nor do I have anything self-inspired. This is the rare homa.
7.36 จิตใจคือสิ่งลวง. พุทธิคือสิ่งลวง. การรู้อัตตาคือสิ่งลวง. กาลทั้งสามคือสิ่งลวงตลอดกาล.
7.36 The mind-stuff is unreal. Intelligence is unreal. Know the ego to be unreal. The triad of time is ever unreal.
7.37 การรู้คุณะทั้งสามคือสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.37 Know the triad of guna-s to be unreal. This is the rare homa.
7.38 พิจารณาทุกสิ่งที่ได้ยินเป็นสิ่งลวง. พิจารณาพระเวททั้งปวงว่าเป็นสิ่งลวงตลอดกาล. พิจารณาปรัชญาทั้งหลายว่าเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.38 Look upon all that is heard as unreal. Look upon all the Veda-s as ever unreal. Look upon all philosophies as unreal. This is the rare homa.
7.39 พิจารณารูปต่างๆ ว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาสีอันหลากหลายว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาประเภทต่างๆ ว่าเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.39 Look upon the various forms as unreal. Look upon the variety of colors to be unreal. Look upon the variety of categories to be unreal. This is the rare homa.
7.40 พิจารณาความรู้จากพระคัมภีร์ทั้งปวงว่าเป็นสิ่งลวง; ความรู้ทั้งหลายจากพระเวทและกฎเกณฑ์อันเคร่งครัดของศาสนาว่าเป็นสิ่งลวงเช่นกัน. พิจารณาน้ำศักดิ์สิทธิ์ว่าเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.40 Look upon all scriptural knowledge as unreal; all the Vedic knowledge and tapas (religious austerities) also as unreal. Look upon all holy waters as unreal. This is the rare homa.
7.41 พิจารณาคุรุและศิษย์ว่าเป็นสิ่งลวง; แล้วพิจารณาการสอนของคุรุว่าเป็นสิ่งลวงเช่นกัน. พิจารณาวัตถุอะไรก็ตามที่รับรู้ได้ว่าเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.41 Look upon the Guru and the disciple as unreal; then look upon the teachings of the Guru also as unreal. Look upon as unreal whatever is an object of perception. This is the rare homa.
7.42 พิจารณาความสนุนสนานทั้งปวงว่าเป็นสิ่งลวง. อะไรก็ตามที่สามารถคิดได้เป็นสิ่งลวงตลอดกาล. พิจารณาวัตถุอะไรก็ตามที่รับรู้ได้ว่าเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.42 Look upon all enjoyment as unreal. Whatever can be thought of is ever unreal. Look upon as unreal whatever is an object of perception. This is the rare homa.
7.43 พิจารณาความรู้สึกทั้งปวงและมนตราทั้งหลายว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาปราณทั้งหมดว่าเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.43 Look upon all the senses as unreal and also all mantra-s as unreal. Look upon all the prana-s as unreal. This is the rare homa.
7.44 พิจารณาชีวิตและร่างกายว่าเป็นสิ่งลวง; ไม่มีสิ่งเช่นนั้นดำรงอยู่ในพรหมันสูงสุด. ความรู้ทั้งหมดของข้าฯ เป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.44 Look upon life and the body as unreal; there is nothing as such existing in the Supreme Brahman. Know all in me as unreal. This is the rare homa.
7.45 พิจารณาสิ่งที่เห็นและได้ยินว่าเป็นสิ่งลวง. พื้นฐานที่ถักทอข้าฯ ขึ้นมาเป็นสิ่งลวง. กรรมและอกรรมทั้งปวงเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.45 Look upon what is seen and heard as unreal. The warp and woof in me are unreal. All action and inaction are unreal. This is the rare homa.
7.46 พิจารณาพลังที่เห็นว่าเป็นสิ่งลวง. ดังนั้น, ความสุขก็เป็นสิ่งลวงเช่นกัน. พิจารณากรรมทั้งปวงว่าเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.46 Look upon the power to see as unreal. So, too, is happiness unreal. Look upon all actions as unreal. This is the rare homa.
7.47 พิจารณาสรรพสิ่งและสิ่งที่ขาดหายทั้งปวงว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาความสมบูรณ์และความไม่สมบูรณ์ในสิ่งสูงสุดว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาความสุขและความทุกข์ว่าเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.47 Look upon all and the absence of all as unreal. Look upon completeness and incompleteness in the Supreme as unreal. Look upon happiness and misery as unreal. This is the rare homa.
7.48 พิจารณาการยึดมั่นในธรรมะว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาปัญญา (บุญจากกรรมดี) และสิ่งตรงข้ามว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาการได้มาและการสูญเสียว่าเป็นสิ่งลวง. ร่างกายนี้เป็นสิ่งลวงตลอดกาล, นิรันดร์.
7.48 Look upon adherence to dharma as unreal. Look upon punya (merit due to good action) and the negation of it as unreal. Look upon gain and loss as unreal. The body is ever unreal, ever.
7.49 พิจารณาความสำเร็จและความรู้สึกภาคภูมิใจว่าเป็นสิ่งลวงตลอดกาล. พิจารณาสิ่งทั้งปวงในจิตใจว่าเป็นสิ่งลวง. ท่านควรเห็นความสงสัยและความมั่นใจเป็นสิ่งลวงเช่นเดียวกัน.
7.49 Ever look upon success as unreal and the sense of pride as ever unreal. Look upon all that pertains to the mind as unreal. Likewise should you view doubt and certitude.
7.50 พิจารณาสรรพเสียงว่าเป็นสิ่งลวง และสรรพสัมผัสว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาสรรพรูปว่าเป็นสิ่งลวง และสรรพรสว่าเป็นสิ่งลวง.
7.50 Look upon all sound as unreal and all touch as ever unreal. Look upon all forms as unreal and all taste as ever unreal.
7.51 พิจารณาสรรพสุคนธ์ (กลิ่น) ว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาสรรพวิทยา (ความรู้) ว่าเป็นสิ่งลวง. พิจารณาอดีตและอนาคตว่าเป็นสิ่งลวง. กล่าวได้ว่าประกฤติเป็นสิ่งลวง.
7.51 Look upon all smell as unreal. Look upon all knowledge as ever unreal. Look upon past and future as unreal. Prakriti is said to be unreal.
7.52 สรรพสิ่งเป็นสิ่งลวงตลอดกาล. การดำรงอยู่และสิ่งมีชีวิตเป็นสิ่งลวง. คุณะทั้งปวงเป็นสิ่งลวง. นี้คือโฮมาที่หาได้ยากยิ่ง.
7.52 All is ever unreal. Existence and creation are unreal. All the guna-s are unreal. This is the rare homa.
7.53 ท่านเป็นเหมือนเขากระต่าย; ข้าฯ เป็นเหมือนเขากระต่าย; สรรพสิ่งเป็นเหมือนเขากระต่าย. สิ่งลึกที่สุดภายในเป็นเหมือนเขากระต่าย.
7.53 You are like the horns of a hare; I am like the horns of a hare; all this is like the horns of a hare. The innermost is like the horns of a hare.
7.54 การอธิบายเรื่องโฮมาแห่งอาตมันมีดังที่กล่าวนี้. ผู้ใดได้สดับเพียงครั้งจะกลายเป็นพรหมันได้ด้วยตัวเขาเอง.
7.54 Thus the explanation of the homa of the Self has been told by me. Whoever hears this even once will himself become Brahman.
สกันทะ กล่าวว่า
7.55 ในจักรวาลนี้, ความสุขในมุมมองของศิวะ ทั้งหมดเกิดขึ้นและสูญสลายไป, เช่นเดียวกับการส่องสว่างของสุริยันต์ จันทรา อัสนี อัคนี วายุ แล วรุณ, การบูชาศิวะด้วยความกลัว, เช่นเดียวกับการปรากฏของพระผู้เป็นเจ้า ปีศาจ มนุษย์และสรรพสิ่งที่ไม่อาจรับรู้ได้ – ในที่นี้ไม่มีสิ่งใดเลยที่ดำรงอยู่จริง. ไม่มีสิ่งใดเลย ณ ที่นี้. ไม่มีสิ่งอันปรารถนาได้เลย มีเพียงแต่ความใคร่ครวญของพระผู้เป็นเจ้า.
7.55 Skanda:
The universe, a happy aspect of Siva— w herein arises and dissolves all in entirety, wherein shine the sun and the moon, lightning, fire, the gods of wind, and water, worshipping Isvara with awe, wherein manifest the gods and demons and men and all that is imperceivable— none of these truly exist here. Nothing at all is here. Nothing is desirable but the contemplation of God.
7.56 นั่นคือศิวะ, ผู้ซึ่งคิดในท่ามกลางความเป็นไปของโลก, ไม่อาจรับรู้ได้ในความละเอียดอ่อนบอบบางของพระองค์, ไม่อาจรับรู้ได้ด้วยการแปรเปลี่ยนของลมหายใจเข้าและออก (ควบคุมปราณ), ไม่อาจรับรู้โดยการคิด, การปฏิสัมพันธ์และพุทธิ, โดยการมุ่งมั่นทั้งห้าของจิตใจและสิ่งเช่นนั้น, หรือโดยคำสอนเป็นร้อยประการของพระเวทที่รจนาขึ้นด้วยพุทธิ, แต่สามารถรับรู้ได้ดีกว่า จากคำสอนแห่งปัญญาของคุรุซึ่งเติมเต็มด้วยโยคะและศรัทธา – ไม่มีสิ่งอื่น.
7.56 That Siva who, though in the midst of the beings of the world, cannot be perceived in His subtlety and cannot be perceived by the variations of the breath of inhalation and exhalation (breath control), by thought, by reflection and intellect, by the fivefold concentrations of the mind and such, or by the hundreds of Vedic words provided by the intellect, can be better perceived from one wise word of the Guru by those filled with yoga and devotion—not otherwise.
คำอธิบายเพิ่มเติมสำหรับบทนี้
การบูชาเทวะด้วยการถวายน้ำ การหลั่งน้ำถวายแด่ศิวลึงค์เพื่อบูชาแด่มหาเทพ (พระศิวะ) ; ดู อุปาจาระ รายละเอียดการบูชาเทวะ
ที่ว่างสำหรับสติ/ที่ว่างสำหรับอาตมัน คำเหล่านี้บ่งบอกถึงลักษณะที่ไม่มีที่สิ้นสุด (อนันต์) และแพร่หลายไปทั่วทั้งหมดตามธรรมชาติของจิตสำนึก (สติ) และตัวตน (อาตมัน)
โฮมะ เทวะยัญญะ : จุดไฟหรือโบกไฟผ่านเทพเจ้าต่างๆ เพื่อเป็นการบูชาเทวะ (เรียกว่าโฮมา/โฮมะ/โฮมัม)
ธรรมะ เป็นภาษาสันสกฤตมีความหมายกว้างหลากหลาย ซึ่งรวมถึง หน้าที่, ความประพฤติชอบ, ความประพฤติตามจรรยาบรรณ, ความประพฤติตามคัมภีร์, ความประพฤติตามประเพณี, ความประพฤติตามกฎหมาย, ความประพฤติตามความประพฤติตามกฎชีวิต, ความประพฤติตามจารีต, ความประพฤติตามธรรมนูญ, ความดีทางศาสนา, ความถูกต้อง, การทำงานที่ดี, บุญ, ความยุติธรรม, ความกตัญญู, ความเหมาะสม, ซื่อสัตย์, ความดี, จริยธรรม, ลักษณะตามธรรมชาติ, ความร่วมมือที่ดี, คุณธรรม, ความจงรักภักดี และนามธรรมทางศาสนา
เป็นที่เข้าใจว่าธรรมะคือความถูกต้องชอบธรรม เหมาะสมตามระดับชั้นของสังคม (วรรณะ) และสถานะ (อาศรม) เป็นการกระทำที่ส่งเสริมความเจริญรุ่งเรือง และเป็นการปลดปล่อยชีวิตทั้งปวงให้หลุดพ้น
ธรรมะ เกิดจากจารีตประเพณี, กำหนดขึ้นเพื่อให้บฏิบัติตามกฎจารีตประเพณีและเป็นพิธีการทางสังคมทั่วไป
สิ่งนั้น คือ “ตตฺ” ถูกใช้แทนความหมายของ พรหมัน, สมบูรณ์ ไร้ตัวตน, ปราศจากเงื่อนไขใดๆ (ความหลงผิด)
อดีต ปัจจุบัน อนาคต
นิรามิสสุข คือสุขที่เกิดโดยปราศจากอามิสหรือสิ่งภายนอก เป็นความสุขที่ไม่ต้องวิ่งไปหาจากภายนอก แต่ความสุขเกิดจากภายใน ด้วยเจริญสติภาวนา ด้วยการฝึกจิตให้อยู่กับสมาธิ ไม่ให้จิตดิ้นรนออกไปตามสิ่งที่เราไปสัมผัสด้วยตา หู จมูก ลิ้น กาย และสัมผ้ส ความสุขเกิดความสงบ ความสะอาด และความสว่างของดวงจิตภายในของเรา ซึ่งเป็นความสุขที่ละเอียด ยั่งยืน และมั่นคงไม่ต้องหาวิ่งหา ไม่ต้องใช้เงิน ซึ่งเป็นความสุขที่หาซื้อไม่ได้ ใครอยากได้ต้องทำเอง
"ribhu gita" (in Thai) by Tandhava
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.