บทที่ 5 การกำหนดให้โลกแห่งปรากฏการณ์เป็นความไม่มีและไม่ดำรงอยู่ทั้งสิ้น
Chapter 5
Determination of the Phenomenal World Being the Void and the Nonexistence of All
สรรพสิ่งไม่ดำรงอยู่ ไม่ต้องสงสัยสิ่งนี้
ฤภู กล่าวว่า
5.1 ข้าฯ จะบอกท่านเกี่ยวกับโลกที่ไม่มีอยู่จริง. มันเปรียบได้กับเขาของกระต่าย. ความรู้นี้หาได้ยากยิ่งในโลกทั้งหมด. โปรดฟังด้วยจิตอันตั้งมั่น.
5.1 Ribhu:
I shall tell you about the world being void. It has been equated to the horns of a hare. This knowledge is rare in all the worlds. Listen with an attentive mind.
5.2 โลกแห่งปรากฏการณ์นี้, อะไรก็ตามแม้แต่สิ่งเล็กๆ ที่ได้ยินหรือมองเห็นได้, รูปที่ถูกเห็น, และรูปของผู้เห็นนั้น ทั้งหมดเหมือนเขากระต่าย.
5.2 This phenomenal world, whatever little one hears or sees of it, the form that is seen, and the form of the seer are all like the horns of a hare.
5.3 ดิน, น้ำ, ไฟ, ลม, ที่ว่าง, จิต , พุทธิ, อัตตา, และแสงสว่าง ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.3 Earth, water, fire, air, space, mind, intellect, egoity, and light are all like the horns of a hare.
5.4 การทำลายล้าง, การสร้างสรรค์, การดำรงอยู่, โลก, แกแลคซี่, บุญ, บาป, ชัยชนะ, และการหลงผิด ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.4 Destruction, creation, existence, the world, the galaxies, merit, demerit, victory, and delusion are all like the horns of a hare.
5.5 ความปรารถนา, ความโกรธ, ความโลภ, ความหลงใหล, ความภูมิใจ, การหลงผิด, ความรัก, ความมั่นคง, และคุรุ, ศิษย์, คำแนะนำ, และสิ่งเช่นนั้น ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.5 Desire, anger, greed, infatuation, pride, delusion, love, steadfastness, and Guru, disciple, instruction, and such are all like the horns of a hare.
5.6 “ฉัน”, “เธอ” , “โลก” , และสิ่งอื่นเช่นนั้น, การเริ่มต้น, จุดจบ, ท่ามกลาง, อดีต, อนาคต, และปัจจุบัน ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.6 “I,” “you,” “the world,” and all other such notions, the beginning, the end, and the middle, the past, the future, and the present are all like the horns of a hare.
5.7 กายหยาบ, กายละเอียด , เหตุและผล, สิ่งเล็กๆ ที่มองเห็นได้และการมองเห็น ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.7 The gross body, the subtle body, the cause and the effect, and what little there is of the seen and the seeing are all like the horns of a hare.
5.8 ผู้เพลิดเพลิน, สิ่งอันเพลิดเพลิน, และความเพลิดเพลิน, ความหมายปฐมภูมิและทุติยภูมิของคำ, ความไม่แตกต่างระหว่าง ความเงียบ, การสอบสวน (ในจิตใจ), และความสุข ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.8 The enjoyer, the enjoyable, and the enjoyment, the primary and secondary meanings of a word, nondifference among these, tranquility, inquiry, and happiness are all like the horns of a hare.
5.9 ยมะ (การควบคุมตน), นิยมะ (การปฏิบัติ), ปราณายมะ (การควบคุมลมหายใจ) และสิ่งเช่นนั้น, การเคลื่อนไปข้างหน้า, การสั่น, และการคิด ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.9 Yama (self-control), niyama (observances), pranayama (breath control) and other such terms, forward movement, oscillation, and thinking are all like the horns of a hare.
5.10 หู, ตา, ร่างกาย, เชื้อสาย, อะไรที่เก็บเป็นความลับ, ความเฉื่อย, หริ, ศิวะ, การเริ่มต้น, จุดจบ, การกระตุ้นเพื่อให้หลุดพ้น ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.10 The ears, eyes, body, lineage, what is to be kept secret, inertia, Hari, Siva, the beginning, the end, and the urge for liberation are all like the horns of a hare.
5.11 อวัยวะสำหรับความรู้ , ประสาทสัมผัส , อวัยวะสำหรับกระทำ , ตื่น, หลับ, หลับลึก, และสภาวะอื่นๆ เช่นนั้น ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.11 The organs of knowledge, the senses, the group of organs of action, waking, dream, deep sleep, and any other such state are all like the horns of a hare.
5.12 ทัตวา (24 ลักษณะที่เป็นจริง), ความหมายทั้งสี่ , ประเภทที่คล้ายกัน, ประเภทที่ไม่คล้ายกัน ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.12 The tattva-s (twenty-four verities), the four means, similar categories, and dissimilar categories are all like the horns of a hare.
5.13 โลกทั้งหมด, สรรพชีวิต, ธรรมะและปรัชญาทั้งหมด, การเล่าเรียนทั้งหมด, และอวิชชา ทั้งหมด ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.13 All the worlds, all the beings, all dharma-s with their philosophies, all learning, and all ignorance are all like the horns of a hare.
5.14 วรรณะทั้งหมด, สังคมทั้งหมด, เทวสถานและน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด, พระเวททั้งหมด, และคัมภีร์ทั้งหมด ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.14 All the castes, all the communities, all holy shrines and waters, all Veda-s, and all scriptures are all like the horns of a hare.
5.15 พันธะทั้งหมด, “การหลุดพ้น” ทั้งหมด, “ความรู้” ทั้งหมด, อิศวร, กาลเวลาทั้งหมด, และคำแนะนำทั้งหมด ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.15 All bondage, all “liberation,” all “knowledge,” Isvara, all time, and all instruction are all like the horns of a hare.
5.16 การดำรงอยู่ทั้งหมด, การกระทำทั้งหมด, การพบกับผู้รู้แจ้ง (ผู้ยิ่งใหญ่) ทั้งหมด, สิ่งคู่ทั้งหมดที่เป็นธรรมชาติของความลวง; ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.16 All existence, all actions, all meetings with the wise (lit., great), and all duality are of the nature of unreality; all are like the horns of a hare.
5.17 เวทานตะทั้งหมด, ข้อสรุปที่กำหนดทั้งหมด, นิยามและความหมายทั้งหมดในคัมภีร์, และ “ความจริงของชีวิตทั้งหมด” ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.17 All Vedanta, all determined conclusions, all the definitions of scriptural meanings, and “the reality of all life” are all like the horns of a hare.
5.18 สิ่งเล็กๆ ใดก็ตามที่ถูกรู้, สิ่งใดก็ตามที่ถูกเห็นในโลกนี้, สิ่งใดที่ได้ฟังจากคุรุ ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.18 Whatever little is known, whatever is seen in this world, and whatever you hear from the Guru are all like the horns of a hare.
5.19 สิ่งใดก็ตามที่ท่านใคร่ครวญ, อะไรก็ตามที่เป็นสังกัลปะของท่านในกาลใดๆ, และอะไรก็ตามที่ท่านตัดสินใจโดยพุทธิ ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.19 Whatever you contemplate upon in your thoughts, whatever is your sankalpa at any time, and whatever is decided upon by the intellect—all that is like the horns of a hare.
5.20 สิ่งใดก็ตามที่พูดออกมาได้, อะไรก็ตามที่อธิบายได้ด้วยคำพูดทั้งหลาย, และอะไรก็ตามที่สัมผัสได้ด้วยอวัยวะแห่งการสัมผัส ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.20 Whatever is brought out by words, whatever is explained by words, and whatever is sensed by all the sense organs are all like the horns of a hare.
5.21 วัตถุใดก็ตามที่ถูกละทิ้ง, อะไรก็ตามที่เห็นและได้ยิน, และ “ของใครคนหนึ่ง” และ “อื่นๆ” ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.21 Whatever object is renounced, whatever is heard or seen, and “one’s own” or “others” are all like the horns of a hare.
5.22 สิ่งใดก็ตามที่ประจักษ์ว่าดำรงอยู่, อะไรก็ตามที่ประจักษ์ว่าเป็นรูปธรรมที่เป็นแก่นแท้, และอะไรก็ตามที่จินตนาการได้ในจิตใจ ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.22 Whatever manifests as an existence, whatever manifests as an object with an essence, and whatever is imagined in the mind are all like the horns of a hare.
5.23 อะไรก็ตามที่กำหนดว่าเป็นอาตมัน, อะไรก็ตามที่ (พิจารณาว่า) เป็นนิรันดร์, อะไรก็ตามที่ถูกสอบสวนในจิต ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.23 Whatever is determined as the Self, whatever words are (considered to be) eternal, and whatever is inquired into in the mind are all like the horns of a hare.
5.24 ศิวะผู้ทำลายล้างตลอดกาล, วิษณุผู้ปกป้องทั้งสามโลก, และพรหมผู้สร้างโลก – หลักการทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.24 Siva ever destroys, Vishnu protects the triad of worlds, and Brahma creates the worlds— all these concepts are like the horns of a hare.
5.25 สิ่งใดที่กล่าวว่าเป็นวิญญาณ, คำใดก็ตามที่ถูกกล่าว, คำใดที่บ่งชี้ถึงการโอนย้าย ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.25 What is said to be the soul, whatever words are spoken, what the word transmigration signifies—all are like the horns of a hare.
5.26 อะไรก็ตามในปุราณะ , สิ่งใดก็ตามที่กำหนดไว้ในพระเวท, หลักการของอุปนิษัท ทั้งหมด -- ทั้งหมดนั้นเหมือนเขากระต่าย.
5.26 Whatever is in the Purana-s, whatever is defined in the Veda-s, the stand of all the Upanishad-s— all are like the horns of a hare.
5.27 การอธิบายนี้ – “เหมือนเขากระต่าย” – ได้บอกต่อท่าน. ผู้ใดที่ได้สดับความลับนี้จะกลายเป็นพรหมันด้วยตัวเขาเอง.
5.27 This explanation— “like the horns of a hare”— has been told to you. Whoever hears this secret becomes himself Brahman.
5.28 โปรดฟังต่อไป, นิทากะ! แน่นอนว่าทั้งหมดคือพรหมัน, จิตวิญญาณประเสริฐ! นี้ (ความรู้) คือสิ่งหายากยิ่งที่จะมาสู่มนุษย์หรือแม้แต่พระผู้เป็นเจ้า.
5.28 Hear further, Nidagha! It is certain that all is Brahman, good soul! This (Knowledge) is rare to come by for men and even for gods.
5.29 รูปแบบใดก็ตามที่เรียกว่า “นี้”, อะไรก็ตามที่เป็น “ฉัน”, และสิ่งใดที่เห็นว่าเป็นเช่น “นี้” – ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.29 Whatever form is called “this,” whatever, again, is “I,” and what is seen as “this”— all is Brahman alone.
5.30 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นหมายถึงความกลัว. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.29 The sankalpa that I am the body—that itself is said to be fear. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.31 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นกล่าวได้ว่าเป็นความรู้สึกภายใน (จิต, อหังการ และสิ่งเช่นนั้น). ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.31 The sankalpa that I am the body— that is said to be the inner senses (mind, egoity, and such). In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.32 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นหมายถึงวงรอบของการเกิดและตาย. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.32 The sankalpa that I am the body—that is said to be the cycle of birth and death. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.33 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นหมายถึง, ที่นี่, มีพันธะ. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.33 The sankalpa that I am the body—that is said, here, to be bondage. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.34 ความเข้าใจ (ผิด) ว่าฉันคือร่างกาย – นั่นหมายถึงนรก. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.34 The [false] understanding that I am the body—that is said to be hell. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.35 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นหมายถึงโลกแห่งปรากฏการณ์ทั้งหมด. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.35 The sankalpa that I am the body—that is said to be all the phenomenal world. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.36 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นหมายถึงปมในจิตใจ. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.36 The sankalpa that I am the body— that is said to. be “the knot in the heart.” In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.37 สังกัลปะว่าเป็นตรีกายา – นั่นหมายถึงเป็น “ความรู้” ของร่างกาย, ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.37 The sankalpa of being the triad of bodies— that is said to be the “knowledge” of the body. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.38 ในกาลทั้งสาม, สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย, และ, เช่นเดียวกัน, แนวคิดเรื่อง “จริงและลวง” มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.38 In all the triad of time, the sankalpa that I am the body and, also, the idea of “reality and unreality” are not so. All is Brahman alone.
5.39 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นหมายถึง, ที่นี่, เป็นโลกอันประจักษ์. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.39 The sankalpa that I am the body— that is said, here, to be the manifest world. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.40 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นหมายถึงตัวมันเองคืออวิชชา. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.40 The sankalpa that I am the body—that itself is said to be ignorance. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.41 ข้อสรุปทางปัญญาว่าฉันคือร่างกาย – คือการกล่าวว่าความประทับใจในอดีตถูกแปดเปื้อน. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.41 The intellectual conclusion that I am the body— that is said to be the tainted past impressions. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.42 ข้อสรุปทางปัญญาว่าฉันคือร่างกาย – ที่จริงแล้วคือปัจเจกวิญญาณ, อย่างแท้จริง. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.42 The intellectual conclusion that I am the body— that is truly the individual soul, indeed. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.43 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย กล่าวได้ว่าเป็นเช่นนรกอันยิ่งใหญ่. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.43 The sankalpa that I am the body is spoken of as the great hell. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.44 ข้อสรุปทางปัญญาว่าฉันคือร่างกาย – แน่นอนว่ามีเพียงจิตใจเท่านั้น. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.44 The intellectual conclusion that I am the body— that is certainly the mind only. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.45 ข้อสรุปทางปัญญาว่าฉันคือร่างกาย – กล่าวได้ว่าเป็นการกำหนดขอบเขต. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.45 The intellectual conclusion that I am the body— that is spoken of as delimitation. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.46 ความเข้าใจ (ผิด) ว่าฉันคือร่างกาย – กล่าวได้ว่าเป็นความเศร้าโศกทั้งหมด. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.46 The [false] understanding that I am the body— that is spoken of as all sorrow. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.47 ความเข้าใจ (ผิด) ว่าฉันคือร่างกาย – กล่าวได้ว่าเป็นความขัดแย้ง. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.47 The [false] understanding that I am the body— that is said to be the conflict. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.48 ข้อสรุปทางปัญญาว่าฉันคือร่างกาย – นั่นคือตัวมันเองเข้าใจว่าต้องตาย. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.48 The intellectual conclusion that I am the body— that itself is understood to be death. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.49 ข้อสรุปทางปัญญาว่าฉันคือร่างกาย – นั่นคือตัวมันเองเข้าใจว่าอัปมงคล. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.49 The intellectual conclusion that I am the body— that itself is understood to be the inauspicious. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.50 ข้อสรุปทางปัญญาว่าฉันคือร่างกาย – นั่นคือตัวมันเองเข้าใจว่าบาปหนัก . ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.50 The intellectual conclusion that I am the body— that itself is understood to be a great sin. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.51 ข้อสรุปทางปัญญาว่าฉันคือร่างกาย – นั่นคือตัวมันเองถือหลักการของอุปาทานอันยิ่งใหญ่. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.51 The intellectual conclusion that I am the body— that itself is said to be a great prejudiced conception. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.52 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นคือตัวมันเองเข้าใจว่าทั้งหมดคือข้อบกพร่อง. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.52 The sankalpa that I am the body—that itself is understood to be all defects. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.53 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นคือตัวมันเองมีมลทิน. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.53 The sankalpa that I am the body— that itself is said to be the blemish. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.54 สังกัลปะว่าฉันคือร่างกาย – นั่นคือตัวมันเองเป็นความไม่แน่นอนอันยิ่งใหญ่. ในกาลทั้งสาม, ก็มิได้เป็นเช่นนั้น. ทั้งหมดนั้นคือพรหมมันเพียงสิ่งเดียว.
5.54 The sankalpa that I am the body—that itself is said to be the great uncertainty. In all the triad of time, it is not so. All is Brahman alone.
5.55 สิ่งเล็กน้อยใดก็ตามที่คิดว่าเศร้าโศก. สิ่งเล็กน้อยใดก็ตามที่คิดว่าคือโลก. สิ่งเล็กน้อยใดก็ตามที่คิดว่าเป็นความปรารถนา.สิ่งเล็กน้อยใดก็ตามที่คิดว่าเป็นมลทิน.
5.55 Whatever little there is of thought is sorrow. Whatever little there is of thought is the world. Whatever little there is of thought is desire. Whatever little there is of thought is a blemish.
5.56 สิ่งเล็กน้อยใดก็ตามที่มีความทรงจำแห่งบาป, สิ่งเล็กน้อยใดก็ตามที่คิดว่าเกี่ยวกับจิต, สิ่งเล็กน้อยใดก็ตามที่มีสังกัลปะ, กล่าวได้ว่าเป็นโรคร้ายที่ยิ่งใหญ่.
5.56 Whatever little there is of remembrance of sin, whatever little of thought there is about the mind, what little sankalpa there is, is said to be the great disease.
5.57 สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, กล่าวได้ว่าเป็นความหลงผิดอันยิ่งใหญ่. สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, เป็นตัวอย่างของความทุกข์สามประการ .
5.57 What little sankalpa there is, is said to be the great delusion. What little sankalpa there is, is given as the example of the triad of afflictions.
5.58 สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, กล่าวได้ว่าเป็นความอยากและความโกรธ. สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, กล่าวได้ว่าเป็นการยึดตึด, ไม่มีสิ่งอื่น.
5.58 What little sankalpa there is, is said to be craving and anger. What little sankalpa there is, is said to be attachment, nothing else.
5.59 สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, คือความเศร้าโศก, ไม่มีสิ่งอื่น. สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, คือความเข้าใจผิดเกี่ยวกับความจริงของโลก.
5.59 What little sankalpa there is, is all sorrow, nothing else. What little sankalpa there is, is a misapprehension about the reality of the world.
5.60 สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, คือความเสียหายที่ยิ่งใหญ่. สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, กล่าวได้ว่าคือกาลทั้งสาม.
5.60 What little sankalpa there is, is a great defect, nothing else. What little sankalpa there is, is said to be the triad of time.
5.61 สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, กล่าวได้ว่าเป็นหลากหลายรูป. ที่ใดก็ตามที่มีสังกัลปะ, ก็มีโลกที่ยิ่งใหญ่.
5.61 What little sankalpa there is, is said to be the multiplicity of forms. Wherever there is sankalpa, there is the great world.
5.62 ที่ใดก็ตามที่มีสังกัลปะ, ก็มีความไม่จริง. สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อยก็จะมีโลกแห่งปรากฏการณ์. ไม่ต้องสงสัยสิ่งนี้.
5.62 Wherever there is sankalpa, there is unreality. What little sankalpa is there is the phenomenal world. There is no doubt of this.
5.63 สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, ทั้งหมดนั้นมิได้ดำรงอยู่. ไม่ต้องสงสัยสิ่งนี้. จิตเท่านั้นคือโลกทั้งหมด. ตัวจิตเองคือศัตรูที่ยิ่งใหญ่.
5.63 What little sankalpa is there, all that does not exist. There is no doubt of this. The mind only is all the world. The mind itself is the great enemy.
5.64 จิตเท่านั้นคือการโอนย้ายของตัวจิตเอง. ตัวจิตเองคือกาลทั้งสาม. ตัวจิตเองคือความเศร้าโศกที่ยิ่งใหญ่. ตัวจิตเองคือความชราและอื่นๆ.
5.64 Mind only is itself transmigration. Mind itself is the triad of worlds. Mind itself is the great sorrow. Mind itself is old age and others.
5.65 จิตเท่านั้นคือกาลเวลาของตัวจิตเอง. จิตเท่านั้นคือมลทินของตัวจิตเอง, ตลอดกาล. ตัวจิตเองคือสังกัลปะ. ตัวจิตเองคือพื้นฐานของปัจเจกวิญญาณ.
5.65 Mind only is itself time. Mind only is itself the blemish, ever. Mind itself is sankalpa. Mind itself is the basis of the individual soul.
5.66 จิตเท่านั้นคือมลพิษของตัวจิตเอง, อยู่เสมอ. ตัวจิตเองคือมายาอันมหัศจรรย์. ตัวจิตเองคือภาพลวงตาที่ยิ่งใหญ่. จิตเหมือนบุตรของสตรีที่เป็นหมัน.
5.66 Mind only is itself the pollution, always. Mind itself is marvelous magic. Mind itself is the great illusion. Mind is like the son of a barren woman.
5.67 ตัวจิตเองไม่ดำรงอยู่, ตลอดกาล. ตัวจิตเองเฉื่อยชาตลอดกาล. ตัวจิตเองคือความคิด, ตัวจิตเองคืออหังการ.
5.67 Mind itself does not exist, ever. Mind itself is ever inert. Mind itself is thought, and mind itself is egoity.
5.68 ตัวจิตเองคือพันธะอันยิ่งใหญ่. บางครั้ง, ตัวจิตเองคืออันตกรณ (คณะภายใน). ตัวจิตเองคือดินเช่นเดียวกัน. ตัวจิตเองคือน้ำ.
5.68 Mind itself is the great bondage. Sometimes, mind itself is antahkarana (the inner faculty). Mind itself is the earth also. Mind itself is water.
5.69 ตัวจิตเองคือไฟ. ตัวจิตเองคืออากาศอันยิ่งใหญ่. ตัวจิตเองคือที่ว่าง. ตัวจิตเองคือสิ่งที่สร้างเสียง.
5.69 Mind itself is fire. Mind itself is the great air. Mind itself is space, also. Mind itself is what produces sound.
5.70 ตัวจิตเองคือธรรมชาติของการสัมผัส. ตัวจิตเองคือสิ่งที่สร้างรูปร่าง. ตัวจิตเองคือธรรมชาติของรส. ตัวจิตเองกล่าวได้ว่าเป็นกลิ่น.
5.70 Mind itself is of the nature of touch. Mind itself is what creates forms. Mind itself is of the nature of taste. Mind itself is said to be smell.
5.71 เปลือกของอาหาร (ร่างกาย) คือธรรมชาติของจิต. เปลือกของปราณ (ลม) คือธรรมชาติของจิต. เปลือกของจิตคือธรรมชาติของจิต. ความรอบรู้ (สัพพัญญู) คือธรรมชาติของจิตเช่นกัน.
5.71 The sheath of food (the physical body) is of the nature of mind. The sheath of prana-s (vital airs) is of the nature of mind. The sheath of mind is of the nature of mind. Empirical knowledge also is of the nature of mind.
5.72 ตัวจิตเองคือเปลือกของความสุข. จิตคือสภาวะตื่น, ตัวจิตเองคือสภาวะฝัน, และตัวจิตเองคือสภาวะหลับลึก.
5.72 Mind itself is the sheath of bliss. Mind is the waking state, mind itself is the dream state, and mind itself is the deep sleep state.
5.73 จิตคือพระผู้เป็นเจ้าและอื่นๆ. จิตคือยามา (เทพแห่งความตาย) และอื่นๆ. ตัวจิตเองคือสิ่งเล็กที่สุดที่มี. ตัวจิตเองแผ่ซ่านไปโดยจิต.
5.73 Mind is the gods and the others. Mind is Yama (god of death) and others. Mind itself is what little there is. Mind itself is pervaded by the mind.
5.74 จักรวาลนี้ถูกเติมเต็มด้วยจิต. ร่างกายถูกเติมเต็มด้วยจิต. สิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นและอะไรก็ตามที่ดูเหมือนว่าดำรงอยู่ถูกเติมเต็มด้วยจิต. ความเป็นคู่นี้ก็ถูกเติมเต็มด้วยจิต.
5.74 This universe is filled with mind. This body is Filled with mind. Whatever has happened and whatever seems to exist is Filled with mind. This duality is Filled with mind.
5.75 การแบ่งแยกประเภทนี้ถูกเติมเต็มด้วยจิต. คุณสมบัตินี้ถูกเติมเต็มด้วยจิต. สิ่งที่มองเห็นได้ถูกเติมเต็มด้วยจิต. สิ่งที่ไม่รู้สึกก็ถูกเติมเต็มด้วยจิต.
5.75 This identification as a category is Filled with mind. This attribute is filled with mind. This which is seen is Filled with mind. This insentience is filled with mind.
5.76 อะไรก็ตาม, ถูกเติมเต็มด้วยจิต. จิตปรากฏเช่นปัจเจกวิญญาณ. อวิชชาเกิดขึ้นจากสังกัลปะเท่านั้น. ความแตกต่างเกิดขึ้นจากสังกัลปะเท่านั้น.
5.76 Whatever is, is Filled with mind. The mind appears as the individual soul. Ignorance is only due to sankalpa. Difference is only due to sankalpa.
5.77 ความรอบรู้เป็นเพียงสังกัลปะ. สิ่งคู่ตรงกันข้ามเป็นเพียงสังกัลปะ. กาลเวลาเป็นเพียงสังกัลปะ. ที่ว่างเป็นเพียงสังกัลปะ.
5.77 Empirical knowledge is only sankalpa. The pairs of opposites are only sankalpa. Time is only sankalpa. Space is only sankalpa.
5.78 ร่างกายเป็นเพียงสังกัลปะ. ปราณ (พลังชีวิต) เป็นเพียงสังกัลปะ. ปฏิกริยาตอบสนองเป็นเพียงสังกัลปะ. การฟังเป็นเพียงสังกัลปะ.
5.78 The body is only a sankalpa. Prana (the life force) is only sankalpa. Reflection is only sankalpa. Listening is only sankalpa.
5.79 นรกเป็นเพียงสังกัลปะ. สวรรค์เป็นเพียงสังกัลปะ. “สติ” เป็นเพียงสังกัลปะ. ความคิดเกี่ยวกับอาตมันเป็นเพียงสังกัลปะ.
5.79 Hell is only a sankalpa. Heaven also is only a sankalpa. “Consciousness” is only a sankalpa. The thought of the Self is also only a sankalpa.
5.80 ไม่ว่ามันคือสังกัลปะของเรื่องเล็กน้อยหรือสังกัลปะเกี่ยวกับพรหมัน, สังกัลปะใดแม้เพียงเล็กน้อย, ก็ไม่เคยดำรงอยู่ไม่ว่าเวลาใด.
5.80 Whether it is the sankalpa of trivial entities or the sankalpa about Brahman, what little of sankalpa there is, is nonexistent at any time.
5.81 สังกัลปะไม่มีจริง – ไม่จริง, อย่างแท้จริง. โลกทั้งสามไม่มีจริง – ไม่จริง, อย่างแท้จริง. คุรุไม่มีจริง – ไม่จริง, อย่างแท้จริง. ศิษย์ไม่มีจริง, นี่คือความจริง.
5.81 Sankalpa is unreal—unreal, indeed. The triad of worlds is unreal—unreal, indeed. The Guru is unreal— unreal. The sishya is unreal, in fact.
5.82 ร่างกายก็เช่นกันไม่มีจริง – ไม่จริง. จิตไม่ดำรงอยู่ – ไม่ดำรงอยู่, ตลอดกาล. เรื่องเล็กน้อยไม่ดำรงอยู่ – ไม่ดำรงอยู่เช่นกัน. โลกทั้งหมดไม่ดำรงอยู่ - ไม่ดำรงอยู่.
5.82 The body also is unreal— unreal. The mind does not exist—does not exist, ever. The trivial does not exist—does not exist either. The entire world does not exist—does not exist.
5.83 สิ่งมีชีวิตไม่ดำรงอยู่, ไม่ดำรงอยู่, ทั้งนั้น. สรรพสิ่งไม่ดำรงอยู่; ไม่ต้องสงสัยสิ่งนี้. นิทากะ! ทั้งหมดนั้นไม่ดำรงอยู่ คือสิ่งที่ข้าฯ บอกในการอธิบายนี้. ใครก็ตามได้สดับเพียงครั้ง, เขาจะกลายเป็นพรหมันด้วยตัวเขาเอง.
5.83 Beings do not exist, do not exist, either. All is nonexistent; there is no doubt about this. Nidagha! That all is nonexistent has been said by me in this discussion. Whoever hears this even once, he himself becomes Brahman.
5.84 ความสงบ, เป็นสิ่งที่จิตสามารถบรรลุได้โดยเวทานตะ, ด้วยความรักจากพระบาทดอกบัว แห่งพระผู้เป็นเจ้าผู้ประดับเศียรด้วยดวงจันทร์, โดยการบำเพ็ญสมาธิเพียงครั้ง ณ พระบาทแห่งศิวะ, เขาจะหลุดพ้นด้วยตนเอง, หลุดพ้นจากป่า (การยึดติด) แห่งภรรยาและบุตรอันเป็นที่รักและสิ่งอื่นโดยการปล่อยวาง, จิตไม่สามารถบรรลุความสงบด้วยการโต้แย้ง ถกเถียง ความหลอกลวง และความซับซ้อน.
5.84 The peace, which the mind can attain by Vedanta, by the love of the lotus feet of the Lord with the crest of the crescent moon, by the liberation of oneself from the forest of (attachment to) the beloved wife and sons and others by renunciation, and by meditation just once on the feet of Siva, cannot be obtained by vociferous disputation and sophistry.
5.85 ผู้ดูที่หลุดพ้นจากการได้เห็นสิ่งปรากฏอันไม่รู้จบ, เขาตั้งมั่นอยู่โดยปราศจากสังกัลปะใดๆ, ไม่มีสภาวะตื่น, ฝัน, หลับลึก, ไม่มีชีวิตและความตาย.
5.85 For the seers who have become liberated from the endlessly appearing objects that are seen, who are ever established without any sankalpa, there are no states of waking, dream, and deep sleep and no life and no death.
คำอธิบายเพิ่มเติมสำหรับบทนี้
จิตตะ สภาวะของจิตใจที่บรรลุได้ในจังหวะที่รู้ถึงแรงจูงใจและความเฉื่อยชา, เป็นคลังเก็บความประทับใจในอดีต ; คำว่ามนัสหรือจิต มักใช้เป็นคำทั่วไปที่รวม พุทธิและจิต ไว้ด้วยกัน
ตรีกายา กาย 3 ประเภท
- สถุลาสรีระ (กายหยาบ) คือเปลือกของอาหาร ประกอบด้วยธาตุทั้งห้า
- สุขมาสรีระ (กายละเอียด) คือร่างของจิตและพลังงานสำคัญซึ่งทำให้กายมีชีวิต กายละเอียดจะรวมกับกายทิพย์ซึ่งส่งต่อวิญญาณ หรือ ชีวา ที่แยกออกจากการยหยาบเมื่อตาย ประกอบด้วย
- ปราณามายาโกษา เกี่ยวกับลมปราณ
- มโนมายาโกษา เกี่ยวกับจิตและสัมผัส
- วิทยานะมายาโกษา เกี่ยวกับพุทธิและสัมผัส
- กรนาสรีระ (กายทิพย์) เป็นเพียงเมล็ดพันธุ์ของการหยาบและกายละเอียด กล่าวว่ามีความซับซ้อนมากที่สุด เพราะประกอบไปด้วยประสบการณ์ที่ประทับใจที่เกิดขึ้นในอดีต หรือสิ่งห่อหุ้มความสุข (อนันตมายาโกษา)
อยู่ใน อัษฎางค์โยคะ หรือ ราชาโยคะของปตัญชลี โรงเรียนปรัชญาสำหรับฝึกวินัยเพื่อดับทุกข์และนำไปสู่ความรู้ของการบำเพ็ญเพียร (อาตมัน-มิใช่อาตมัน) อันนำไปสู่การหลุดพ้น ; อัษฏางค์หมายถึง 8 รยางค์
- ยมะ การละเว้น
- นิยมะ ข้อปฏิบัติ
- อาสนะ ท่าทางของร่างกาย
- ปราณยมะ การกำหนดลมหายใจ
- ปรัตยาหาระ การดึงอายตนะ อินทรีย์ต่างๆ ออกจากอารมณ์ของมัน เช่น ดึงตาออกจากรูป
- ธารณา ฝึกใจให้ติดกับอารมณ์เดียว
- ธยานะ การเพ่งอารมณ์ที่กำหนดและรักษามิให้อารมณ์อื่นๆ มารบกวน
- สมาธิ การที่จิตรวมตัวอยู่กับอารมณ์ที่กำหนดให้ได้นานๆ จิตสงบรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับอารมณ์ จึงเป็นสมาธิ ถ้าฝึกถึงขั้นสูงสุด พฤติของจิตจะดับไปทันที คือขั้นสุดท้ายสู่โมกษะ
กลุ่มอวัยวะสัมผัส อวัยวะแห่งความรู้ (ยาเนนทรีย์)
- โสตร : ความรู้สึกทางหูที่รับรู้เสียง (หู)
- ตวัก : ความรู้สึกสัมผัสที่รับรู้สัมผัส (ผิวหนัง)
- จักษุ : ความรู้สึกทางสายตาที่รับรู้รูปแบบ (ตา)
- ชิวหา : ความรู้สึกที่รับรู้รสชาติ (ลิ้น)
- ครานะ : ความรู้สึกเกี่ยวกับการดมกลิ่นที่รับรู้กลิ่น (จมูก)
อวัยวะสำหรับกระทำ
- วาจา (พูด) : ใช้ในการอธิบาย
- ปานิ (มือ) : ใช้ในการจับและปล่อย
- บาทา (เท้า) : ใช้ในการเคลื่อนไหว เคลื่อนที่
- พายุ (ขับถ่าย) : ใช้ในการขับถ่าย
- อุบัติ (การเกิด) : ใช้ในการกำเนิด, สร้างความพึงใจทางเพศ
ทัตวา เรียกทั่วไปว่า “ความจริง” ; สิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยที่ก่อให้เกิดประสบการณ์ที่ประจักษ์ ; อาจกล่าวได้ว่า ความจริง (ทัตวา) เป็นสิ่งที่กำหนดขอบเขต หน้าที่ คำสั่งของการสร้างทั้งหมด จนกระทั่งการสลายตัวครั้งสุดท้าย ; บางที ความจริง (ทัตวา) ถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม โดย ความไม่เข้าใจ, ทั้งเข้าใจและไม่เข้าใจ, ความเข้าใจ ; ความจริง (ทัตวา) 24 ประการดูรายละเอียดได้ในอภิธานศัพท์
ความต้องการ 4 ประการ สำหรับการตระหนักรู้ถึงพรหมัน (4 วิธีที่จำเป็นสำหรับจิตวิญญาณ)
- วิเวกะ ความสามารถในการแยกแยะระหว่างสิ่งจริงและสิ่งลวง
- ไวราคยะ จิตที่ปลีกตัวจากความเพลิดเพลินที่เป็นผลของการกระทำในปัจจุบันและต่อจากนี้ไป
- สาระสำคัญ ประกอบด้วย
- สมะ สงบ
- ทมะ ควบคุมตนเอง ควบคุมผัสสะ
- อุปาราติ ปล่อยวาง หยุดการกระทำ ถอนออกจากความรู้สึกจากภายนอก
- ทิทิกชะ อดทน อภัย อดทนต่อสิ่งตรงข้าม เช่น ร้อน-เย็น, พอใจ-เจ็บปวด ให้ความเท่าเทียมกันโดยไม่เข้าไปดิ้นรนแก้ไข หรือล้างแค้น ปราศจากความวิตกกังวลหรือคร่ำครวญบนสิ่งเหล่านี้
- ศรัทธา ความเข้าใจที่ชัดเจน ทัศนคติของจิตใจที่มั่นคง อ่อนน้อมถ่อมตน จริงใจ จริงจัง เด็ดเดี่ยว มุ่งมั่นค้นหาสัจธรรมในทุกกรณี
- สมรรถนะ การทำสมาธิที่ลึกซึ้ง, การไตร่ตรองในทางนามธรรม
- มุมุกสัตวา ความปราถนาอย่างมากที่จะหลุดพ้น
อวิชชา ความไม่รู้ ความละเลย ; ในอัทไวตะกล่าวว่า มีพลังในการปกปิดความจริง, พลังแห่งความเท็จ คือ อวิชชา
สัมสาระ (สงสาร) วงรอบของการเกิดและการตาย, เรียกอีกอย่างว่าการโอนย้าย, วงจรชีวิตโลก, ความสำเร็จของการกำเนิด ; หมายถึงวงจรชีวิตของโลก, ชีวิตทางโลก, การดำรงอยู่ของโลกีย์และโลก
ปุราณะ ตำราของฮินดู ตำนาน ประวัติศาสตร์ คำสอนทางจิตวิญญาณ และ หัวข้ออื่นๆ ของสารานุกรมแห่งธรรมชาติ แต่งขึ้นโดยท่านวยาส กล่าวกันว่าพบ 18 เล่ม จากจำนวน 20 เล่ม ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในอภิธานศัพท์
อุปนิษัท คือส่วนสรุปของพระเวทและด้วยเหตุนี้จึงเรียกว่า เวทานตะ (ตอนจบของพระเวท) ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในอภิธานศัพท์
บาปหนัก 5 ประการ คือ
- พราหมณฆาตยะ : การสังหารพราหมณ์
- สุราปานะ : การดื่มแอลกอฮอล์
- สตียะ : การขโมย
- กุรวันกะนะกามานะ : การเป็นชู้กับภรรยาของคุรุ
- สัมสันกะ : การร่วมมือหรือสมคบกับคนบาปที่กล่าวถึงข้างต้น
ความทุกข์ 3 ประการ
- อาธยาตมิกะ – ความทุกข์ที่เกิดจากความผิดปกติของอวัยวะต่างๆ เช่น ไตพิการ รวมทั้งความทุกข์ทางใจ เช่น ความผิดหวัง
- อธิเภาติกะ – ความทุกข์ที่เกิดจากสาเหตุภายนอก เช่น แมลงกัด หนามตำ หรือมนุษย์ทุบตี
- อธิไทวิกะ – ความทุกข์ที่เกิดจากเหตุเหนือวิสัยปกติ เช่น วิญญาณ ปีศาจ ผี และการกระทำของเทวะ คือ ความร้อน ความเย็น ลม ฝน ฯลฯ
อันตกรณ อวัยวะภายใน (โครงสร้าง) ประกอบด้วย มนัส, พุทธิ, จิตตะ และ อหังการ มีหน้าที่ต่างกัน
- มนัส : ใจ มีลักษณะ สงสัย (วิกัลป์ปะ) และ มุ่งมั่น (สังกัลป์ปะ) มักจะใช้คำว่า มนัส หรือ ใจ เป็นคำเรียกที่รวมเอาพุทธิหรือจิตตะไว้ด้วย
- พุทธิ : สติปัญญา ยกระดับได้ด้วยพลังของการบำเพ็ญเพียร (มุ่งมั่นและปฏิบัติ)
- จิตตะ : จิต เป็นคลังของความประทับใจในอดีต
- อหังการ : กำหนดลักษณะโดยความรู้สึกว่า “ตัวฉัน”
เปลือกของอาหาร (ร่างกาย) คือ เปลือกทั้ง 6 ดูรายละเอียดเพิ่มเติมในอภิธานศัพธ์
ความหมายที่แท้จริงของวลี “เท้าดอกบัว” คือสภาวะที่อยู่เหนือ (ข้ามพ้น) ไม่สามารถเข้าใจได้ง่ายด้วยสติปัญญาเพียงอย่างเดียว ตลอดทั้งพระคัมภีร์และวรรณคดีตะวันออกนักเรียนทางจิตวิญญาณจะได้รับคำสอนให้หลบภัยหรืออยู่ในที่ปลอดภัย คือ ที่เท้าดอกบัวของอาจารย์ เจ้านาย เทวะ หรือพระผู้เป็นเจ้าของเขา
เขาของกระต่ายเป็นวัตถุที่สันนิษฐานว่าไม่มีอยู่ หมายถึง ความว่างเปล่า, ไม่มีอยู่
"ribhu gita" (in Thai) by Tandhava
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.