บทที่ 2 คำสอนของศิวะต่อกุมาระ
Chapter Two
Description of Siva’s Teaching to Kumara
(The same Teaching given by Siva to Ribhu)
ซึ่งเป็นสิ่งเดียวกับที่ศิวะสอนฤภู
นิทากะ กล่าวว่า
ฤภู กล่าวว่า
สุตะ กล่าวว่า
ฤภู กล่าวว่า
อิศวร กล่าวว่า
คำอธิบายเพิ่มเติมสำหรับบทนี้
คาถาศักดิ์สิทธิ์, เพลงสวด, มนต์สะกด, คำหรือวลีศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญต่อจิตวิญญาณและอำนาจ, เสน่ห์ (เมตตามหานิยม), คาถาศักดิ์สิทธิ์สำหรับเทวะ
กฎ พิธีกรรม บทความเกี่ยวกับการบูชา ; หลักธรรมคำสอนเกี่ยวกับเวทย์มนตร์และสูตรอาถรรพ์สำหรับการบูชาเทวะหรือการบรรลุพลังเหนือมนุษย์
ฟังคำสอนของปราชญ์เรื่องอุปนิษัทและ อัทไวตะอุปนิษัทและศึกษาพระ เช่น พรหมสูตรเรียนรู้เกี่ยวกับความเป็นจริงของพรหมันและอาตมัน
การโต้ตอบ สิ่งที่ได้เรียน/ได้ยิน เพื่อวิเคราะห์ว่าเป็นจริงอย่างไร และ เพราะอะไร
ฌานสมาธิ เป็นขั้นสุดท้ายในการทำความเข้าใจมหาวรรคยะ วรรคที่กล่าวว่า “ตตฺ คือ ท่าน” เพื่อรู้แจ้งถึง อาตมัน/พรหมัน ขั้นตอนทั้ง 4 ของการบำเพ็ญเพียร
สภาวะนี้ผู้ทำสมาธิมิได้สูญเสียการแบ่งแยก ผู้รู้, ความรู้ และสิ่งที่ถูกรู้ จิตยังคงทำหน้าที่อยู่ สภาวะนี้คือการปูพื้นเพื่อไปสู่นิรวิกัลปะสมาธิ (ขั้นสูงขึ้นไป)
ผู้ทำสมาธิทำให้ตัวเองเป็นอิสระจากความคิดที่แตกต่างทั้งหมด, เป็นอิสระจากความแตกต่างในฐานะผู้รู้, ความรู้ และสิ่งที่ถูกรู้ ซึ่งจิตใจหยุดการตื่นตัว
- วิชญา – สาระ ;
- ปราโยชนะ – เป้าหมาย ;
- สัมพันธะ – ความสัมพันธ์ ;
- อธิการิน – บุคคล (หมายถึงเพื่อบุคคลใด)
- การเชื่อมต่อกัน ;
- ความสัมพันธ์ที่แยกออกจากกันไม่ได้ ;
- เป็นหนึ่งเดียวกัน
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในอินเดียที่ซึ่งบุคคลแสดงความศรัทธาและแสดงความผูกพัน (บูชา) ต่อบรรพบุรุษ
สะพานที่รามสร้างข้ามทะเลระหว่างศรีลังกาและอินเดีย
- พราหมณ์ วรรณะสูงเป็นอภิสิทธิ์ชน เกิดจากปากหรือศีรษะของพระพรหม ได้เรียนรู้ศึกษาศาสนาวิชาการต่างๆ สอนแก่คนทั่วไป ทำหน้าที่เป็นสื่อกลางติดต่อกับพระเจ้า ทุกวรรณะต้องเคารพด้วยถือว่าเป็นวรรณะสูงสุดและบริสุทธิ์ นุ่งห่มสีขาวและมักมีอาชีพเป็นครูอาจารย์ (ปัญญา) ;
- กษัตริย์ วรรณะสูงเป็นนักรบนักปกครอง เกิดจากอกและแขนของพระพรหม นิยมนุ่งห่มสีแดง (อำนาจ) ;
- แพศย์ (ไวศย) วรรณะกลางมีอาชีพค้าขาย กสิกร ประมง ฯลฯ สำคัญแก่เศรษฐกิจของบ้านเมือง เกิดจากตะโพกและขาของพระพรหม นิยมนุ่งห่มสีเหลือง (เงินทอง) ;
- ศูทร วรรณะต่ำอาชีพกรรมกร คนรับใช้ รับจ้าง เกิดจากเท้าของพระพรหม (แรงงาน)
นอกจากนี้ยังมีคนพวกต่ำสุดคือ จัณฑาล เกิดจากการแต่งงานของคนวรรณะสูงกับคนวรรณะต่ำ ถูกแยกออกจากสังคม มีอาชีพลำบากที่คนไม่อยากทำ ขอทาน กวาดถนน เก็บขยะ ขุดหลุมฝังศพ ฝังศพ เผาศพ เป็นต้น
ข้อปฏิบัติ (ดู อัษฎางค์โยคะ)
การละเว้น (ดู อัษฎางค์โยคะ)
- ตื่น ;
- ฝัน ;
- หลับลึก ;
- ทุริยา เป็นภูมิหลังที่รองรับและแผ่ซ่านไปทั่วทั้งสามสภาวะของจิตสำนึก
สรง หรือ สนาน คือ พิธีอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์เป็นศาสนพิธี ต้องเดินทางไปทำพิธีที่เทวสถานและพำนักในเทวสถาน มีระเบียบปฏิบัติอย่างเคร่งครัด มีการชำระล้างพร้อมกับการท่องมนตรา, รินน้ำจันท์ถวายแด่เทวะและบำเพ็ญกุศล ; พิธีอาบน้ำศักดิ์สิทธิ์เป็นพิธีกรรมแบบดั้งเดิมเพื่อเป็นการชำระล้างให้บริสุทธิ์
คุณะ 3 ประการเป็นองค์ประกอบที่สมดุลของประกฤติ :
- สัตตวะ แสงสว่าง ความรู้ ;
- รชัส ความเศร้าหมอง ความทะเยอทะยาน ;
- ตมัส ความมืด ความเฉื่อยชา
ราชาแห่งปักษา พาหนะของวิษณุ กล่าวกันว่าเป็นผู้สังหารงู (นาคา)
อวิชชา (อจนานะ)
ความไม่รู้ ความหลงผิด เหมือนกับมายา
- อวิชชามักใช้กับบุคคล มายามักใช้กับภาวะสมบูรณ์หรือพรหมัน
- มายามีส่วนเกี่ยวข้องกับพรหมัน กล่าวได้ว่า มายาถูกควบคุมโดยพรหมัน, ขณะที่อวิชชาเกี่ยวข้องกับชีวาหรือตัวบุคคล
- ตามอัทไวตะเวทานตะกล่าวว่า เมื่ออวิชชาหายไป, จะบรรลุถึงธรรมชาติที่แท้จริงของจิตวิญญาณ, ซึ่งคือพรหมัน
- ความไม่รู้ คืออวิชชา อไทวตะเวทานตะกล่าวว่า มีพลังซึ่งปกปิดความจริง, แสดงภาพให้เห็นความเท็จ
Reference: "The Ribhu Gita", First English Translation from the Original Indian Epic,
SIVARAHASAYA
Translated by Dr.H.Ramamoorthy , Assisted by Master Nome.
