อไทฺวตะเวทานตะ

หลักการ ท่านศังกราจารย์กล่าวถึงพรหม ว่ามี 2 ระดับตามการมองเห็นของมนุษย์ 

1. ผู้เห็นพรหมในระดับสามัญ “สคุณพรหม” ว่าเป็นผู้สร้าง ธำรงรักษา ทำลาย ทรงเป็นสัพพัญญู มีอำนาจเหนือทุกสิ่ง กำหนดโชคชะตามนุษย์ซึ่งเป็น “พรหมลิขิต”
2. ส่วนผู้เห็นพรหมในระดับ “นิรคุณพรหม” เป็นนามธรรม เป็นความจริงสูงสุด อยู่เหนือคุณสมบัติต่างๆ (ไร้คุณสมบัติ) ไร้ข้อจำกัด เป็นพรหมประเสริฐแท้

เช่นเดียวกับการมองโลก หากมองด้วยระดับธรรมดามองด้วยอวิชชาก็จะเห็นว่าโลกนี้เป็นสิ่งจริงแท้ สิ่งต่างๆ มากมายบนโลกเป็นของจริง แต่ถ้ามองอย่างพรหมผู้สร้างจะเห็นว่าทรงสร้างโลกด้วย “มายา” เหมือนการเล่นกล แต่กระนั้นโลกก็ปรากฏดุจเป็นจริงแก่คนเขลาเพราะอวิชชาปิดบังไว้